KWALIFIKACJA INF1 + INF2 + INF8 - CZERWIEC 2009

PYTANIE NR 41.
Zgodnie z cennikiem usług telekomunikacyjnych dla abonentów sieci stacjonarnej posiadających plan taryfowy rozliczany jednostką taryfikacyjną, okresy taryfikacyjne dla połączeń miejscowych i strefowych w sieci są określone następująco
T1: 15,00 sekund w godzinach od 8:00 do 18:00 w dni robocze
T2: 30,00 sekund w godzinach od 8:00 do 18:00 w soboty, niedziele i święta
T3: 40,00 sekund w godzinach od 18:00 do 8:00 we wszystkie dni tygodnia
Abonent telefonii stacjonarnej wykonał w południe, w piątek, 1 stycznia połączenie miejscowe trwające 2 minuty. Oblicz koszt połączenia wiedząc, że jedna jednostka taryfikacyjna kosztuje 0,31 zł.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby policzyć koszt, trzeba dobrać właściwy okres taryfikacyjny. Połączenie wykonano o 12:00 w dniu 1 stycznia, który jest świętem, więc obowiązuje T2: 30 s na jednostkę. Czas 2 min = 120 s, zatem 120/30 = 4 jednostki. Koszt: 4 × 0,31 zł = 1,24 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W taryfikacji jednostkowej (impulsowej) koszt połączenia zależy od liczby jednostek taryfikacyjnych naliczonych dla danego czasu trwania rozmowy. Kluczowe są dwa kroki: (1) wybór właściwej strefy czasowej (T1/T2/T3) oraz (2) przeliczenie czasu rozmowy na liczbę jednostek i pomnożenie przez cenę jednej jednostki.

Dobór strefy: połączenie wykonano w południe (12:00), czyli w przedziale 8:00–18:00. Podano także datę 1 stycznia; jest to dzień świąteczny, więc dla godzin 8:00–18:00 należy zastosować strefę przewidzianą dla sobót, niedziel i świąt, czyli T2 (30 s/j.t.). To typowe miejsce pomyłki: wiele osób widzi słowo "piątek" i odruchowo wybiera T1, mimo że w święto zasady są inne.

Obliczenie jednostek: 2 minuty trzeba zamienić na sekundy: 2 × 60 s = 120 s. Następnie dzielimy czas rozmowy przez długość jednostki w T2: 120 s ÷ 30 s/j.t. = 4 j.t.

Obliczenie kosztu: skoro 1 jednostka kosztuje 0,31 zł, to 4 jednostki kosztują 4 × 0,31 zł = 1,24 zł.

Dlaczego pozostałe wyniki nie pasują? Wartość 0,62 zł odpowiadałaby 2 jednostkom (zbyt mało jak na 120 s przy 30 s/j.t.). Wynik 2,48 zł pojawia się przy błędnym założeniu, że obowiązuje T1 (15 s/j.t.): wtedy byłoby 120/15 = 8 jednostek, a 8 × 0,31 zł = 2,48 zł. Z kolei 9,30 zł oznaczałoby aż 30 jednostek, co nie wynika z żadnego poprawnego przeliczenia dla podanych stref.

Na egzaminie pomagają dwie szybkie kontrole: (1) sprawdź, czy dzień jest roboczy czy świąteczny/weekend, (2) sprawdź rząd wielkości: przy 30 s/j.t. w 2 minuty powinno wyjść kilka jednostek, a nie kilkadziesiąt.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw ustal przedział godzinowy (8:00–18:00 albo 18:00–8:00), a potem typ dnia. Dla 8:00–18:00 w dni robocze jest T1, dla 8:00–18:00 w weekendy i święta jest T2, a dla 18:00–8:00 we wszystkie dni jest T3.
W wielu cennikach operatorów dni świąteczne są traktowane tak jak soboty i niedziele, czyli mają "tańszy" lub inny okres taryfikacyjny w godzinach dziennych. Dlatego sama informacja "piątek" nie wystarcza — liczy się też to, że to święto.
Wystarczy pomnożyć liczbę minut przez 60. Dla 2 minut: 2 × 60 = 120 sekund. Dopiero sekundy dzielisz przez długość jednostki taryfikacyjnej (np. 30 s), aby policzyć liczbę jednostek.
Jednostka taryfikacyjna to porcja czasu, za którą naliczana jest opłata. Jej długość (np. 15 s, 30 s, 40 s) zależy od strefy czasowej taryfy. Liczbę jednostek wyznacza się z czasu rozmowy, a koszt to liczba jednostek × cena jednej jednostki.
Najczęściej myli się strefę czasową (np. wybiera T1 tylko dlatego, że jest "piątek", mimo że to święto) oraz popełnia błąd w zamianie minut na sekundy. Częsty jest też brak kontroli wyniku, przez co akceptuje się liczby jednostek niepasujące do czasu rozmowy.
Zależy od zasad konkretnego cennika, ale w wielu systemach każda rozpoczęta jednostka jest płatna w całości. W zadaniach egzaminacyjnych zwykle trzeba to założenie stosować, jeśli wynika z opisu. Gdy czas dzieli się bez reszty (np. 120/30), problem zaokrąglenia nie występuje.
Zrób kontrolę "na oko": przy 30 s/j.t. w 2 minuty mieszczą się 4 jednostki, więc koszt powinien być kilka razy po 0,31 zł, czyli około 1 zł. Jeśli wychodzi 0,31 zł lub 9 zł, to znak, że błędnie dobrano strefę albo źle policzono jednostki.
Najpierw zamień 2 minuty na 120 s. Potem policz jednostki: 120/15 = 8 j.t. Na końcu pomnóż przez cenę jednostki (np. 0,31 zł): 8 × 0,31 zł = 2,48 zł. Taki wynik pojawia się, gdy obowiązuje strefa z 15 sekundami na jednostkę.
Przy diagnostyce usług i wyjaśnianiu klientom rozliczeń (billing), a także przy testowych połączeniach wykonywanych podczas uruchamiania lub utrzymania linii abonenckich. Zrozumienie taryfikacji pomaga odróżnić problem techniczny od kwestii naliczania opłat.
Ćwicz schemat: strefa → jednostki → koszt. Zawsze zapisuj: godzina, typ dnia, długość jednostki (s/j.t.), czas rozmowy w sekundach, liczba jednostek i mnożenie przez cenę. Rób też krótką kontrolę wyniku, żeby wychwycić pomyłkę w doborze T1/T2/T3.
info

Statystycznie 41% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Aby policzyć koszt, trzeba dobrać właściwy okres taryfikacyjny."

Źródła:

  • Wikipedia (PL), "Nowy Rok" – informacja, że 1 stycznia jest świętem w Polsce: https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowy_Rok (dostęp: 28.02.2026)
  • Wikipedia (PL), "Dni wolne od pracy w Polsce" – wykaz świąt ustawowych (w tym 1 stycznia): https://pl.wikipedia.org/wiki/Dni_wolne_od_pracy_w_Polsce (dostęp: 28.02.2026)
  • Wikipedia (PL), "Taryfikacja impulsowa" – opis rozliczania połączeń jednostkami czasowymi: https://pl.wikipedia.org/wiki/Taryfikacja_impulsowa (dostęp: 28.02.2026)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z podstaw telekomunikacji stacjonarnej (billing, taryfikacja, rodzaje połączeń)
  • Zadania rachunkowe z taryfikacji (przeliczanie jednostek, stref czasowych i kosztów)
  • Dokumentacje/cenniki operatorów (historyczne przykłady taryfikacji impulsowej)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego