Na mapie sytuacyjno-wysokościowej kanał/rowek rozpoznaje się po dwóch równoległych liniach oraz szrafowaniu (krótkich kreskach) skierowanym do wnętrza wykopu. Ten symbol informuje, gdzie znajdują się skarpy i w którą stronę teren "opada" do dna.
Aby wyznaczyć różnice wysokości pomiędzy krawędziami skarpy a dnem, trzeba:
- odczytać rzędną dna (wartość umieszczona w osi obiektu liniowego),
- odczytać rzędne górnych krawędzi skarp po obu stronach kanału (wartości przy liniach ograniczających wykop),
- dla każdej strony wykonać odejmowanie: krawędź − dno.
W tym zadaniu dno ma rzędną 0,94 m. Krawędzie skarp mają rzędne 1,91 m oraz 2,33 m. Zatem:
- dla jednej strony: 1,91 m − 0,94 m = 0,97 m,
- dla drugiej strony: 2,33 m − 0,94 m = 1,39 m.
Odpowiedź "0,97 m i 1,39 m" jest poprawna, bo wynika bezpośrednio z właściwych rzędnych: dna i obu krawędzi skarp.
Pozostałe propozycje są błędne typowo z dwóch powodów:
- pomylenie rzędnych terenu otaczającego (punkty wysokościowe poza kanałem) z rzędnymi krawędzi skarp – na mapie mogą występować wartości w pobliżu obiektu, ale nie odnoszą się do jego geometrii,
- błąd rachunkowy przy odejmowaniu liczb dziesiętnych (np. przesunięcie o setne lub dziesiąte metra).
W praktyce umiejętność taka jest potrzebna m.in. przy projektowaniu odwodnienia i retencji: pozwala ocenić, jak głęboki jest wykop i czy spadki oraz skarpy będą bezpieczne i wykonalne. W zadaniach egzaminacyjnych zawsze warto najpierw potwierdzić, że odczytane liczby należą do dna i krawędzi (wskazuje to symbol szrafowania), a dopiero potem liczyć różnice.
