W zadaniach kosztorysowych opartych o KNR kluczowe jest zastosowanie normatywnego zużycia materiału, a nie wyłącznie obliczeń geometrycznych. Polecenie mówi wprost: "zgodnie z danymi zawartymi w tabeli 0502 KNR 2-31", więc punktem wyjścia jest wartość z tablicy (zużycie płyt na jednostkę obmiaru, zwykle na 1 m² nawierzchni).
Tok postępowania jest zawsze taki sam:
- Krok 1: odczytaj z KNR zużycie płyt na 1 m² dla podanej technologii (płyty na podsypce cementowo‑piaskowej, spoiny wypełnione zaprawą cementową).
- Krok 2: oblicz łączną liczbę płyt: zużycie z KNR × 50 m².
- Krok 3: oblicz koszt materiału: liczba płyt × 5 zł/szt.
Odpowiedź "2 022,50 zł" jest zgodna z takim schematem: najpierw wyznacza się liczbę płyt wynikającą z normy KNR dla 50 m², a następnie przelicza na złote przy cenie 5 zł za sztukę.
Pozostałe kwoty są typowe dla błędów rachunkowych:
- "809,00 zł" zwykle wynika z pominięcia części obmiaru lub pomylenia jednostek (np. zastosowania normy dla innej wielkości albo niepełnego metrażu).
- "404,50 zł" wygląda jak przepisanie samej liczby sztuk (albo wartości pośredniej) bez przemnożenia przez cenę jednostkową 5 zł.
- "4 045,00 zł" to najczęściej podwojenie wyniku (np. błędne założenie dwóch warstw, zdublowanie obmiaru albo dwukrotne zastosowanie współczynnika).
Na egzaminie warto zawsze sprawdzić, czy w obliczeniach występują oba mnożenia: metraż oraz cena jednostkowa, oraz czy jednostki (m², szt.) są spójne z danymi z KNR.
