Wykonywanie tynków zewnętrznych wymaga takich warunków atmosferycznych, aby zaprawa mogła prawidłowo wiązać i twardnieć. Zbyt niska temperatura spowalnia reakcje wiązania, zwiększa ryzyko przemrożenia świeżego tynku i w efekcie może prowadzić do osłabienia przyczepności, rys oraz odspajania.
Za minimalne, powszechnie przyjmowane wymaganie technologiczne uznaje się temperaturę powietrza powyżej +5°C oraz brak opadów (deszczu i śniegu) w czasie wykonywania robót. Opady mogą wypłukiwać spoiwo, powodować spływanie masy, zacieki i nierównomierne wysychanie, przez co tynk traci parametry i estetykę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Powyżej 0°C — to zbyt niska wartość graniczna: świeży tynk jest szczególnie wrażliwy na ochłodzenie (zwłaszcza nocą), a podłoże po przymrozkach może mieć temperaturę niższą niż powietrze.
- Powyżej 10°C oraz powyżej 15°C — to warunki korzystne lub zbliżone do optymalnych, ale nie stanowią wymaganego minimum. Tak sformułowane progi zawężałyby bez potrzeby dopuszczalny termin robót.
W praktyce warto też sprawdzać prognozę na kilka dni i kontrolować temperaturę podłoża, a przy ryzyku opadów lub spadku temperatury poniżej minimum — wstrzymać prace lub zastosować odpowiednie osłony.