W terminologii oceny zgodności stosowanej w systemie ISO kluczowe jest rozróżnienie, kto wystawia potwierdzenie zgodności (zaświadczenie). W praktyce spotyka się trzy "strony":
- strona pierwsza – podmiot dostarczający (np. producent, dostawca),
- strona druga – podmiot nabywający (np. klient, zamawiający),
- strona trzecia – podmiot niezależny od obu powyższych, działający bezstronnie.
Odpowiedź "stronę trzecią (niezależną jednostkę certyfikującą)" jest poprawna, ponieważ certyfikacja to potwierdzenie zgodności wydawane przez niezależną jednostkę, która dokonuje oceny zgodności i na tej podstawie wydaje certyfikat. Właśnie niezależność i bezstronność odróżnia certyfikację od działań wykonywanych "we własnym imieniu".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "stronę pierwszą (producenta)" – producent może wystawić deklarację zgodności, czyli oświadczenie/zaświadczenie na własną odpowiedzialność. To nie jest certyfikacja, bo nie ma tu niezależnej weryfikacji przez podmiot zewnętrzny.
- "stronę drugą (nabywcę)" – klient może oceniać dostawcę (np. audytować, kwalifikować), ale takie potwierdzenie nie jest certyfikacją w rozumieniu ISO, bo nie jest to bezstronna strona trzecia.
- "organ notyfikowany" – pojęcie notyfikacji jest typowe dla wybranych procedur oceny zgodności w ramach systemów prawnych (np. gdy wymagany jest udział jednostki notyfikowanej). Nie jest to definicyjny element ISO-owskiego znaczenia certyfikacji; certyfikacja w ujęciu ISO odnosi się do roli strony trzeciej, a nie do konkretnego statusu "notyfikacji".
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się "certyfikacja", szukaj odpowiedzi akcentującej niezależność i bezstronność wystawcy. Jeżeli mowa o dokumencie wystawionym przez producenta, to najczęściej będzie to deklaracja zgodności, a nie certyfikacja.
