W korekcji astygmatyzmu kluczowe są dwa parametry: wartość cylindra (moc w dioptriach) oraz oś cylindra (kierunek działania korekcji wyrażony w stopniach). Nawet jeśli moc cylindra jest wykonana poprawnie, błąd ustawienia osi powoduje, że korekcja działa "pod innym kątem" niż wynika to z recepty, co może pogarszać ostrość widzenia i komfort.
Dlatego w praktyce optycznej stosuje się tolerancje, czyli dopuszczalne odchylenia parametrów wykonanych okularów od wartości zadanych. Pytanie dotyczy tolerancji osi cylindra dla mocy ±1,00 dpt (w kontekście doboru tolerancji istotna jest wartość mocy, a nie jej znak). W takim ujęciu poprawna odpowiedź to ±2°, czyli maksymalne dopuszczalne odchylenie osi od wartości recepty.
Pozostałe propozycje (±5°, ±3°, ±7°) są większymi odchyleniami. W zadaniach normatywnych taki wybór zwykle oznacza tolerancję zbyt "luźną" dla tej mocy, czyli potencjalnie dopuszczającą wykonanie, które może już odczuwalnie pogorszyć efekt korekcji. Typowym błędem uczniów jest mylenie tolerancji osi z tolerancją mocy lub przyjmowanie, że każda moc ma tę samą tolerancję w stopniach.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o osi cylindra, zwracaj uwagę, że odpowiedzi są w stopniach, a nie w dioptriach. Jeśli w pytaniu pada sformułowanie "zgodnie z normą", warto w nauce kojarzyć progi mocy cylindra z odpowiadającymi im limitami błędu osi.
