KWALIFIKACJA SPL4 - TEST WIEDZY NR 4

W praktyce magazynowo-dystrybucyjnej kluczowe jest, aby kod kreskowy był akceptowany przez partnerów handlowych i wspierał jednoznaczną identyfikację towaru w łańcuchu dostaw. Kod EAN-13 należy do rodziny EAN/UPC w systemie GS1 i jest najczęściej spotykanym kodem na opakowaniach jednostkowych przeznaczonych do sprzedaży detalicznej na wielu rynkach. Dzięki temu jest typowym wyborem, gdy produkt ma być sprzedawany szeroko i ma być skanowany na kasach oraz w procesach przyjęcia, kompletacji i inwentaryzacji.

Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne w takim ujęciu?

• EAN-8 ma mniej cyfr i stosuje się go głównie wtedy, gdy na opakowaniu jest bardzo mało miejsca. Nie jest to domyślny wybór "dla całego świata", tylko rozwiązanie kompromisowe dla małych etykiet.
• UPC-A to standard z tej samej rodziny co EAN, ale w praktyce bywa kojarzony przede wszystkim z rynkami, gdzie historycznie dominował UPC. W kontekście "sprzedaży na całym świecie" najczęściej wskazuje się EAN-13 jako wariant typowy dla globalnego obrotu detalicznego.
• Code 39 jest kodem, który może kodować znaki alfanumeryczne i jest popularny w identyfikacji wewnętrznej (np. w zakładach, na etykietach logistycznych lub w administracji). Nie jest standardowym wyborem na opakowanie detaliczne produktu przeznaczonego do skanowania w handlu masowym.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się sprzedaż detaliczna i szeroka kompatybilność skanowania, najczęściej myśli się o EAN-13 (GS1); gdy mowa o bardzo małym opakowaniu — o EAN-8; a gdy o kodowaniu liter i cyfr w zastosowaniach "wewnętrznych" — o Code 39.