W interwencji ochrony obowiązuje zasada stopniowania i proporcjonalności: dobiera się taki środek, który jest wystarczający do osiągnięcia legalnego celu (np. odparcie ataku, przerwanie naruszenia, ujęcie osoby), ale możliwie najmniej dolegliwy.
"Użycie broni palnej." jest traktowane jako środek o skrajnie wysokim ryzyku dla życia i zdrowia. Z tego powodu w praktyce i w regulacjach przesłanki jej użycia są zawężane do sytuacji, w których występuje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia interweniującego albo innych osób, a inne działania są niewystarczające lub niemożliwe. To odróżnia broń palną od pozostałych środków, które co do zasady służą obezwładnieniu, ograniczeniu ruchów lub krótkotrwałemu unieszkodliwieniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie spełniają warunku "tylko w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia"?
- "Użycie gazu obezwładniającego." bywa stosowane, gdy trzeba przerwać agresję, odeprzeć atak lub obniżyć zdolność sprawcy do stawiania oporu, także w sytuacjach, które nie muszą osiągać progu bezpośredniego zagrożenia życia (choć nadal muszą być legalne i proporcjonalne).
- "Użycie pałki służbowej." jest środkiem fizycznego oddziaływania, który może być używany w sytuacjach wymagających odparcia czynnego ataku/oporów lub obrony przed bezprawnym zamachem, ale nie jest co do zasady ograniczony wyłącznie do przypadków zagrożenia życia.
- "Użycie kajdanek." służy przede wszystkim unieruchomieniu i zabezpieczeniu osoby (np. po ujęciu, przy ryzyku ucieczki lub ponownej agresji). Może być zasadne także wtedy, gdy zagrożenie jest niższe niż bezpośrednie zagrożenie życia, o ile spełnione są przesłanki i zachowana jest proporcjonalność.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie pyta o środek dozwolony wyłącznie przy bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia, zwykle chodzi o środek o najwyższym ryzyku nieodwracalnych skutków, czyli broń palną.
