KWALIFIKACJA TDR2 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 13.
Zgodnie z postanowieniami Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów CMR, sporządzonej w Genewie dnia 5 lipca 1978 r. za całkowite lub częściowe zaginięcie towaru lub za jego uszkodzenie, które nastąpiło w czasie między przyjęciem towaru do przewozu a jego wydaniem, jak również za opóźnienie dostawy odpowiada
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przewozie międzynarodowym regulowanym przez CMR za zaginięcie, uszkodzenie oraz opóźnienie, które powstały między przyjęciem towaru do przewozu a jego wydaniem, odpowiada przewoźnik.
To on sprawuje pieczę nad towarem w tym okresie i ponosi ryzyko przewozu, a nie nadawca, załadowca ani odbiorca.

Pełne wyjaśnienie:

Kluczowe jest ustalenie, kto ponosi odpowiedzialność za towar w czasie przewozu międzynarodowego. W reżimie CMR odpowiedzialność za całkowite lub częściowe zaginięcie, uszkodzenie oraz opóźnienie dostawy powstałe w okresie od przyjęcia towaru do przewozu do jego wydania przypisuje się przewoźnikowi. Wynika to z zasady, że to przewoźnik przejmuje pieczę nad przesyłką na czas wykonania usługi i w tym czasie odpowiada za jej stan oraz terminowość.

Dlatego odpowiedź "przewoźnik" jest właściwa: to on organizuje i wykonuje przewóz (kieruje pojazdem lub zleca wykonanie), a ryzyka typowe dla przewozu (np. kradzież, uszkodzenia w drodze, zdarzenia losowe wpływające na termin) obciążają co do zasady właśnie jego odpowiedzialność kontraktową.

Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują inne role:

  • "załadowca" odpowiada za czynności ładunkowe tylko w zakresie, w jakim je faktycznie wykonuje i zgodnie z ustaleniami, ale nie jest stroną odpowiedzialną za cały okres pieczy przewozowej między przyjęciem a wydaniem.
  • "nadawca towaru" jest podmiotem zlecającym przewóz i przygotowującym wysyłkę (np. dane, dokumenty, czasem opakowanie), lecz nie przejmuje odpowiedzialności za typowe ryzyka przewozu po przekazaniu towaru przewoźnikowi.
  • "odbiorca towaru" jest adresatem dostawy i zasadniczo nie odpowiada za zdarzenia, które wystąpiły przed wydaniem przesyłki, bo nie ma jeszcze pieczy nad towarem.

W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać frazę: "od przyjęcia do wydania = odpowiedzialność przewoźnika". Jeśli pytanie zawiera te granice czasowe, najczęściej testuje właśnie tę zasadę.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Konwencja CMR określa zasady umowy międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy, w tym m.in. odpowiedzialność stron, podstawowe dokumenty przewozowe oraz ramy postępowania przy szkodzie, zaginięciu i opóźnieniu dostawy. Dla egzaminu ważne są role: przewoźnik, nadawca i odbiorca.
W typowym ujęciu CMR odpowiada przewoźnik, bo w okresie od przyjęcia przesyłki do przewozu do jej wydania sprawuje nad nią pieczę i ponosi ryzyko związane z wykonaniem usługi transportowej. Nadawca i odbiorca mają inne obowiązki, ale nie zastępują odpowiedzialności przewoźnika w tym czasie.
Ten okres wyznacza czas, w którym towar znajduje się pod pieczą przewoźnika. To praktyczna granica odpowiedzialności: jeśli zdarzenie (zaginięcie, uszkodzenie, opóźnienie) miało miejsce w tym przedziale, co do zasady obciąża przewoźnika. Na egzaminie to sformułowanie jest ważną wskazówką interpretacyjną.
Najczęściej myli się przewoźnika z załadowcą albo nadawcą. Uczniowie kierują się intuicją, że "kto ładuje, ten odpowiada", a w CMR kluczowa jest piecza nad towarem w czasie przewozu. Druga pomyłka to przenoszenie odpowiedzialności na odbiorcę, mimo że szkoda powstała przed wydaniem przesyłki.
Nie zawsze. Załadowca może odpowiadać za nieprawidłowe wykonanie czynności ładunkowych, ale nie oznacza to automatycznie odpowiedzialności za cały przewóz. W pytaniach egzaminacyjnych trzeba odróżniać odpowiedzialność za ładunek podczas załadunku/rozładunku od odpowiedzialności za przewóz w czasie drogi.
Nadawca ma wpływ głównie przez prawidłowe przygotowanie wysyłki (np. dane, dokumenty, oznaczenia, czasem opakowanie) i ustalenia organizacyjne. Jednak w pytaniach o odpowiedzialność "między przyjęciem a wydaniem" kluczowe jest, że przewoźnik przejmuje pieczę nad przesyłką, więc to on jest wskazywany jako podmiot odpowiedzialny w tym zakresie.
"Zaginięcie całkowite" to sytuacja, gdy przesyłka nie dociera w ogóle (brak wydania), a "zaginięcie częściowe" dotyczy ubytku części towaru, np. brakujących sztuk lub masy. W kontekście CMR pytania często łączą te pojęcia z okresem pieczy przewoźnika, aby sprawdzić, kto odpowiada za powstałą szkodę.
Wskazówką jest sformułowanie "międzynarodowy przewóz drogowy towarów" oraz bezpośrednie odwołanie do CMR. Wtedy odpowiedzi zwykle odnoszą się do ról stron w przewozie międzynarodowym i do odpowiedzialności przewoźnika w czasie od przyjęcia do wydania. Warto czytać uważnie, czy jest mowa o przewozie międzynarodowym.
Najlepiej stosować schemat: kto ma pieczę nad towarem i w jakim czasie. Jeśli w treści pojawia się "od przyjęcia do wydania", kojarz to z odpowiedzialnością przewoźnika. Ćwicz na krótkich kazusach: kto miał towar, kiedy powstała szkoda, i jaka rola jest opisana w odpowiedziach.
W pytaniach opartych o CMR opóźnienie dostawy jest wskazywane jako jedna z sytuacji, za które odpowiada przewoźnik, jeśli opóźnienie powstało w okresie realizacji przewozu (między przyjęciem a wydaniem). Na egzaminie ważne jest rozpoznanie, że opóźnienie jest traktowane obok zaginięcia i uszkodzenia.
info

Statystycznie 56% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (oficjalny tekst Konwencji CMR w języku polskim lub wiarygodny komentarz prawniczy)

Materiały:

  • Tekst Konwencji CMR (oficjalne tłumaczenie) i opracowania komentarzowe
  • Materiały dydaktyczne z prawa przewozowego dla technika transportu drogowego
  • Przykładowe kazusy szkód transportowych (zaginięcie, uszkodzenie, opóźnienie) i ich analiza

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego