Przepychanie otworu (push broaching) to obróbka skrawaniem narzędziem wieloostrzowym, które porusza się osiowo przez otwór detalu. W układzie pionowym detal bywa oparty na tulei oporowej (podporze), a narzędzie wchodzi od góry i przemieszcza się w dół.
W takim ustawieniu kluczowe znaczenie ma osiowa składowa siły skrawania. Podczas pracy narzędzia powstaje znaczna siła skierowana w dół, zgodnie z osią narzędzia. Ta siła jednocześnie:
- umożliwia zdejmowanie kolejnych warstw materiału (funkcja skrawania),
- dociska detal do podpory, zwiększając nacisk i tarcie na powierzchni podparcia,
- ogranicza możliwość przemieszczenia osiowego i poślizgu, a w praktyce także utrudnia obrót detalu.
Dlatego odpowiedź "siłami skrawania" jest poprawna: w tej konfiguracji nie trzeba stosować dodatkowych elementów typu łapy dociskowe czy uchwyt szczękowy, bo unieruchomienie wynika z geometrii układu i obciążeń procesu.
Pozostałe odpowiedzi są typowe dla innych operacji lub innych układów: "łapami dociskowymi" pasuje do wielu prac na stołach maszyn, ale na rysunku nie widać docisków; "w uchwycie trójszczękowym" oraz "w uchwycie czteroszczękowym" to mocowania charakterystyczne dla toczenia i nie odpowiadają przedstawionemu stanowisku (brak szczęk i korpusu uchwytu). Najczęstsza pułapka egzaminacyjna polega na przeniesieniu skojarzeń z toczenia na przepychanie.
