W tego typu zadaniach kluczowe jest, aby zliczać wszystkie zestyki należące do jednego aparatu (tu: oznaczone jako Q17), nawet jeśli są narysowane w różnych miejscach schematu. Schemat jest podzielony na obwód główny (mocy) i obwód sterowania, więc komplet informacji o Q17 jest "rozproszony".
Styki główne (mocy) stycznika Q17 pracują w torze zasilania silnika trójfazowego. Dla stycznika trójfazowego standardowo są to 3 tory prądowe, a na rysunku pokazano je jako zestyki NO (domyślnie otwarte, zamykane po zadziałaniu cewki).
Styki pomocnicze znajdują się w obwodzie sterowania. Na schemacie widać dwa zestyki Q17 typu NO (oznaczone m.in. 13-14 oraz 43-44). Jeden z nich realizuje typową funkcję samopodtrzymania (podtrzymuje zasilanie cewki po puszczeniu przycisku START), a drugi jest użyty w logice sterowania układu. Dodatkowo występuje styk Q17 typu NC, wykorzystany jako blokada elektryczna w obwodzie cewki innego stycznika (zapobiega niepożądanemu równoczesnemu załączeniu dwóch aparatów).
Dlatego poprawne zliczenie zestyków Q17 to: 3 NO główne + 2 NO pomocnicze + 1 NC pomocniczy. Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo albo zawyżają liczbę styków NC (jakby styki mocy były rozwierne), albo "zamieniają" jeden ze styków NO na NC, co wynika zwykle z pomylenia symboli graficznych lub pominięcia jednego z rozproszonych zestyków.
