W audycjach telewizyjnych zawierających lokowanie produktu widz musi zostać jasno poinformowany, że w treści występuje przekaz o charakterze komercyjnym. Służy temu obowiązkowe oznakowanie audycji znakiem graficznym pojawiającym się na początku, na końcu oraz po wznowieniu po przerwie reklamowej lub telesprzedażowej.
Poprawna odpowiedź wskazuje dwa warunki minimalne dotyczące pojedynczego oznaczenia:
- czas ekspozycji: znak ma być widoczny nie krócej niż 4 sekundy (czyli minimum 4 s),
- wielkość: znak ma zajmować co najmniej 5% powierzchni ekranu (czyli minimum 5% pola obrazu).
To typowy zapis "progowy": określa dolną granicę czytelności oznaczenia. Dzięki temu znak nie może być pokazany zbyt krótko ani zbyt mało, aby widz miał realną szansę go zauważyć.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ wprowadzają górne limity lub odwracają znaczenie wymogu:
- Warianty z frazą "nie dłużej niż 4 sekundy" sugerują maksimum 4 s. To nie zapewnia minimalnego czasu widoczności; w skrajnym przypadku dopuszczałoby bardzo krótkie oznaczenie.
- Warianty z frazą "co najwyżej 5%" sugerują maksimum 5% powierzchni, czyli ograniczenie "od góry", a nie wymóg minimalnej czytelności.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać parę słów-kluczy: "nie krócej" = minimum czasu, a "co najmniej" = minimum powierzchni. Jeśli w odpowiedzi pojawia się "nie dłużej" lub "co najwyżej", zwykle oznacza to odwrócenie warunku i błąd.
