W praktyce laboratoryjnej próbka żywności musi być jednoznacznie zidentyfikowana już na etapie poboru. Etykieta na opakowaniu ma umożliwić powiązanie próbki z konkretną potrawą oraz z osobą, która jej poboru dokonała. Dlatego kluczowe są informacje o:
- zawartości (co znajduje się w pojemniku),
- dacie i godzinie przygotowania (kiedy powstał materiał, którego dotyczy próbka),
- danych próbkobiorcy (imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe), które wspierają identyfikowalność i odpowiedzialność za czynność poboru.
Odpowiedź "zawartość, datę i godzinę przygotowania potrawy, dane próbkobiorcy – imię, nazwisko i stanowisko służbowe." jest poprawna, bo zawiera komplet danych typowo wymaganych do zapewnienia identyfikowalności próbki w obiegu (pobór–transport–badanie–archiwizacja).
Pozostałe propozycje są błędne z charakterystycznych powodów:
- Wariant z "zawartość, datę przygotowania..., imię i nazwisko" jest niepełny: brakuje godziny oraz brakuje stanowiska, co osłabia jednoznaczność identyfikacji w dokumentacji i w pracy zmianowej.
- Wariant z "temperaturę przechowywania próbki" miesza wymagania etykiety z informacjami operacyjnymi. Temperatura bywa istotna w procedurze przechowywania, ale nie musi stanowić elementu napisu wymaganego na opakowaniu w każdym przypadku.
- Wariant zawierający temperaturę, ale bez opisu zawartości jest ryzykowny: nawet przy prawidłowych danych osoby i czasu, brak wskazania zawartości utrudnia rozpoznanie próbki i zwiększa ryzyko pomyłki.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj odpowiedzi jak listę kontrolną. Jeśli w jednej opcji brakuje elementu identyfikacji próbki (co? kiedy? kto?), to zwykle jest to odpowiedź niepełna.
