Zasada 6×6 jest jedną z często stosowanych wytycznych przy projektowaniu prezentacji multimedialnych. Jej cel jest praktyczny: slajd ma być wsparciem dla mówcy i nośnikiem haseł, a nie pełnym tekstem do czytania. Dlatego przyjmuje się limit maksymalnie 6 wierszy tekstu na slajdzie (a w ujęciu 6×6 także zwięzłość każdej linii).
Odpowiedź "6 wierszy." jest poprawna, bo dokładnie odpowiada limitowi wynikającemu z tej zasady i pomaga utrzymać czytelność oraz porządek wizualny. Krótszy slajd zmniejsza ryzyko przeciążenia poznawczego: odbiorca jednocześnie słucha prelegenta i analizuje obraz, więc nadmiar tekstu pogarsza zrozumienie i zapamiętywanie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "15 wierszy." – tak duża liczba linii zwykle oznacza ścianę tekstu, która konkuruje z narracją i zachęca do czytania zamiast słuchania.
- "20 wierszy." – jeszcze bardziej zwiększa zagęszczenie informacji, wymusza mały stopień pisma lub ciasne interlinie i obniża czytelność z dalszej odległości.
- "36 wierszy." – odpowiada raczej dokumentowi tekstowemu niż slajdowi; w praktyce niemal na pewno zniszczy hierarchię informacji i przejrzystość.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwa konkretnej reguły (np. 6×6), odpowiedź powinna wynikać wprost z jej parametrów, a nie z ogólnych intuicji o "czytelności".
