Klasy ochronności opisują, w jaki sposób urządzenie zapewnia ochronę przeciwporażeniową przy uszkodzeniu podstawowej izolacji i w normalnej eksploatacji. Rozpoznanie symbolu na rysunku jest praktyczne: taki znak znajduje się na obudowach zasilaczy, modułów sterowniczych, elementów w szafach sterowania i innych urządzeniach niskiego napięcia.
Urządzenia II klasy ochronności są zaprojektowane tak, aby bezpieczeństwo zapewniała podwójna lub wzmocniona izolacja. W typowym ujęciu oznacza to, że dostępne części nie muszą być łączone z przewodem ochronnym PE, ponieważ konstrukcja izolacji ma uniemożliwić pojawienie się niebezpiecznego napięcia dotykowego na obudowie.
Dlatego odpowiedź "II klasy ochronności." jest właściwa, jeśli na rysunku widnieje symbol klasy II (często spotykany jako znak podwójnego kwadratu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "I klasy ochronności." – ta klasa wiąże się z inną zasadą ochrony: dostępne części przewodzące są zwykle połączone z przewodem ochronnym i ochroną realizowaną m.in. przez samoczynne wyłączenie zasilania. To nie jest oznaczenie, które komunikuje "podwójną izolację".
- "0 klasy ochronności." – w praktyce taka koncepcja nie stanowi właściwego rozwiązania ochronnego dla współczesnych urządzeń użytkowanych w instalacjach wymagających ochrony przeciwporażeniowej; nie jest to standardowy symbol bezpieczeństwa, który producent umieszcza jako informację o poprawnej metodzie ochrony.
- "III klasy ochronności." – dotyczy urządzeń zasilanych bardzo niskim napięciem, gdzie ochronę uzyskuje się przez ograniczenie napięcia zasilania. Sam symbol klasy II nie oznacza zasilania bardzo niskim napięciem, tylko określa konstrukcję izolacji urządzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "symbol → klasa ochronności" nie zgaduj po nazwie klasy. Najpierw rozpoznaj znak (co przedstawia), a dopiero potem powiąż go z zasadą ochrony: PE (klasa I), podwójna izolacja (klasa II) lub bardzo niskie napięcie (klasa III).
