W przedmiarowaniu robót murarskich ilość ścian wyraża się jako powierzchnię w m². Oznacza to, że nie liczy się długości (m) ani objętości (m³), tylko pole powierzchni widocznej w elewacji/przekroju zgodnie z rysunkiem.
Typowa procedura obliczeniowa jest dwuetapowa:
- Krok 1: powierzchnia brutto ściany – wyznacza się ją jako sumę pól prostokątów tworzących ścianę (najczęściej: długość × wysokość dla poszczególnych odcinków). Jeśli ściana ma uskoki lub podziały, liczy się pola częściowe i sumuje.
- Krok 2: potrącenia otworów – od powierzchni brutto odejmuje się pola otworów okiennych i drzwiowych, ale tylko wtedy, gdy pojedynczy otwór ma powierzchnię większą niż 0,5 m². Dla każdego otworu oblicza się pole (szerokość × wysokość) i dopiero wtedy podejmuje decyzję, czy podlega potrąceniu.
Odpowiedź "19,11 m²" jest poprawna, ponieważ odpowiada powierzchni netto ściany: całkowita powierzchnia wynikająca z rysunku została pomniejszona o sumę pól tych otworów, które spełniają warunek > 0,5 m².
Dlaczego pozostałe odpowiedzi mogą być wybierane błędnie?
- "18,13 m²" typowo wynika z nadmiernych potrąceń (np. odjęcia także małych otworów ≤ 0,5 m²) albo z pomyłki w jednym z wymiarów otworu.
- "20,02 m²" często jest skutkiem nieodjęcia jednego z otworów, który powinien być potrącony, lub błędu w sumowaniu pól częściowych ściany.
- "21,00 m²" może oznaczać policzenie powierzchni brutto bez potrąceń albo zastosowanie błędnej wysokości/długości ściany z rysunku.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj pola cząstkowe w tabelce (ściana brutto, otwór 1, otwór 2…), pilnuj jednostek i na końcu sprawdź, czy każdy potrącony otwór rzeczywiście ma pole > 0,5 m².
