W przedstawionym schemacie właściwym urządzeniem jest kruszarka szczękowa, ponieważ jej typową cechą jest kruszenie przez ściskanie materiału w komorze utworzonej przez dwie szczęki: jedną nieruchomą oraz drugą wykonującą ruch (najczęściej oscylacyjny). W efekcie ziarna są zgniatane i pękają, a produkt opuszcza komorę przez dolną szczelinę.
Odpowiedź "w kruszarce młotkowej" nie pasuje do schematu kruszarki szczękowej, ponieważ kruszarka młotkowa rozdrabnia materiał udarowo (uderzenia bijaków/młotków o materiał i o elementy oporowe). Jej rysunki zwykle pokazują wirnik z młotkami, a nie układ dwóch szczęk ściskających.
Odpowiedź "w dezintegratorze" jest nieprawidłowa, bo dezintegrator (w ujęciu ogólnym) pracuje z wykorzystaniem intensywnego oddziaływania dynamicznego/udarowego lub tarciowego w strefie roboczej, a schematy takich urządzeń nie odpowiadają klasycznemu układowi szczęk. Mechanizm rozdrabniania i konstrukcja są inne niż w kruszarce szczękowej.
Odpowiedź "w gniotowniku" również nie jest właściwa, ponieważ gniotowniki rozdrabniają przez zgniatanie między walcami lub innymi elementami gniotącymi o geometrii walcowej. Na schemacie gniotownika spodziewa się pary walców (lub układu walcowego), a nie szczęk tworzących klinową komorę.
- Wskazówka do nauki: jeśli na rysunku widzisz dwie "płyty"/szczęki tworzące klin i materiał ściskany między nimi, myśl o kruszarce szczękowej.
- Typowy błąd: utożsamianie każdego rozdrabniania z udarem (młotkowa) – na egzaminie warto zawsze zidentyfikować mechanizm: ściskanie czy udar.
