Poprawna odpowiedź to zgnilec amerykański, ponieważ w opisie podano kluczowy czynnik etiologiczny: bakterie Paenibacillus larvae. To właśnie ten drobnoustrój wywołuje zgnilca amerykańskiego (AFB) – jedną z najgroźniejszych, silnie zakaźnych chorób czerwiu pszczelego.
Z punktu widzenia diagnostyki terenowej istotne są również opisane zmiany w larwach: ich ciemniejący, brązowiejący wygląd, skurczenie oraz przechodzenie w ciemną masę, a w późniejszej fazie w zaschnięte, przylegające strupy. W praktyce pszczelarskiej zgnilec amerykański bywa kojarzony także z "mozaiką czerwiu" (nieregularnym wyglądem zasklepów) i charakterystycznym zapachem; wątpliwości rozstrzyga się badaniem laboratoryjnym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Nosemoza dotyczy głównie pszczół dorosłych (pierwotniaki z rodzaju Nosema) i typowo wiąże się z problemami jelitowymi oraz osłabieniem rodziny, a nie z opisem rozkładu larw w komórkach.
- Wirusowe zapalenie czerwiu ma etiologię wirusową, więc nie pasuje do jednoznacznej informacji o bakterii Paenibacillus larvae. Obraz zmian w larwach i dynamika choroby są inne niż w AFB.
- Zgnilec europejski jest wywoływany przez inny patogen bakteryjny (w praktyce rozróżnia się go m.in. przebiegiem i typowym momentem zamierania larw), więc wskazanie P. larvae eliminuje tę opcję.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać prostą zasadę: gdy pojawia się Paenibacillus larvae i typowe zmiany gnilne czerwiu, rozpoznanie kieruje się na zgnilca amerykańskiego. W razie podejrzenia w pasiece kluczowe są szybka izolacja/ograniczenie szerzenia oraz postępowanie zgodne z wymaganiami weterynaryjnymi.
