W teorii obwodów prądu przemiennego rozróżnia się elementy, których parametr jest niezależny od częstotliwości (w idealnym modelu), oraz takie, których zachowanie zmienia się wraz z f.
Rezystor jest elementem liniowym, dla którego w idealnym przybliżeniu obowiązuje zależność U=RI zarówno w DC, jak i w AC. Oznacza to, że jego rezystancja R jest stała i nie wynika z niej częstotliwościowa "reaktancja". W praktyce rzeczywiste rezystory mogą mieć niewielkie pasożytnicze L i C, ale w typowych zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się model idealny.
Kondensator nie ma stałej "oporności" w AC, ponieważ jego reaktancja pojemnościowa zależy od częstotliwości: wraz ze wzrostem f maleje, a przy niskich częstotliwościach rośnie. To powoduje, że prąd w gałęzi z kondensatorem zmienia się, gdy zmieniamy częstotliwość zasilania.
Cewka zachowuje się odwrotnie: reaktancja indukcyjna rośnie wraz ze wzrostem częstotliwości, więc przy wyższych f bardziej "ogranicza" prąd przemienny.
Dioda jest elementem półprzewodnikowym i nieliniowym: jej prąd zależy od napięcia w sposób nieliniowy oraz od polaryzacji (kierunku). Nie opisuje się jej stałą opornością niezależną od warunków pracy, dlatego nie spełnia warunku z pytania.
Na egzaminie warto zapamiętać skrót myślowy: R nie zależy od f, natomiast L i C zależą od f (reaktancja), a elementy półprzewodnikowe zwykle wymagają analizy charakterystyk, nie "stałej oporności".
