Szkliwo pokrywa koronę zęba i stanowi pierwszą linię kontaktu z czynnikami środowiska jamy ustnej. Jest tkanką bardzo twardą i silnie zmineralizowaną, co przekłada się na jego podstawową funkcję: ochronę głębiej położonych tkanek zęba (zębiny i pośrednio miazgi) przed uszkodzeniami.
Odpowiedź "Ochrona przed uszkodzeniami mechanicznymi i chemicznymi." jest właściwa, bo szkliwo:
- przejmuje obciążenia żucia i ogranicza skutki abrazyjnego ścierania (np. szczotkowanie, nawyki),
- chroni przed erozją chemiczną, czyli rozpuszczaniem minerałów przez kwasy pochodzące z diety lub wytwarzane przez bakterie,
- stanowi barierę dla bodźców i ogranicza szybkie odsłanianie zębiny, która jest bardziej wrażliwa i mniej odporna.
Pozostałe propozycje nie pasują do roli szkliwa:
- "Absorpcja składników odżywczych z pokarmu." – szkliwo nie jest tkanką wchłaniającą; nie pełni funkcji odżywczej jak nabłonek jelitowy. Kontakt z pokarmem dotyczy głównie obciążeń i oddziaływań chemicznych, nie "pobierania" składników.
- "Wytwarzanie śliny i jej składników enzymatycznych." – ślina jest produkowana przez ślinianki, a nie przez tkanki zęba. Szkliwo nie ma funkcji wydzielniczej.
- "Regulacja temperatury w jamie ustnej." – termoregulacja to rola ogólnoustrojowa i naczyniowa; szkliwo jako tkanka twarda nie steruje temperaturą w jamie ustnej.
W praktyce profilaktycznej warto pamiętać, że utrata szkliwa (erozja, abrazja, próchnica) osłabia ochronę zęba i zwiększa ryzyko nadwrażliwości oraz szybszego uszkadzania zębiny. Dlatego działania higienistki obejmują m.in. edukację dotyczącą diety kwasowej, techniki szczotkowania i wspierania remineralizacji.
