W gospodarce magazynowej dla produktów o krótkim okresie przydatności kluczowe jest ograniczenie ryzyka, że starsze partie pozostaną na stanie zbyt długo. Metoda FIFO (First In, First Out) oznacza, że towar przyjęty wcześniej powinien być wydany wcześniej. W praktyce wspiera to właściwą rotację zapasów i zmniejsza liczbę przeterminowań.
Odpowiedź "Metoda FIFO (First In, First Out)" jest właściwa, bo kieruje przepływem tak, aby starsze partie były "zużywane" lub wysyłane w pierwszej kolejności. Jest to szczególnie ważne w magazynach artykułów spożywczych, farmaceutycznych i wszędzie tam, gdzie upływ czasu obniża jakość lub dopuszczalność sprzedaży.
Pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym wyborem w tym kontekście:
- "Metoda LIFO (Last In, First Out)" promuje wydawanie najnowszych dostaw przed starszymi. W magazynie produktów z krótką datą ważności może to prowadzić do zalegania starszych partii i wzrostu przeterminowań.
- "Metoda HIFO (Highest In, First Out)" koncentruje się na cenie/koszcie (najdroższe partie wychodzą pierwsze), a nie na wieku partii. To nie rozwiązuje problemu krótkiej przydatności i może być sprzeczne z celem minimalizacji strat jakościowych.
- "Metoda LOFO (Lowest In, First Out)" analogicznie kieruje się najniższą ceną/kosztem, co również nie gwarantuje prawidłowej rotacji względem czasu przyjęcia i nie chroni przed przeterminowaniem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się krótki termin przydatności, myśl o rotacji "najstarsze wychodzi pierwsze" (FIFO). W praktyce dla dat ważności często spotyka się też podejście FEFO (najpierw wygasa, ten pierwszy wychodzi), ale spośród podanych opcji najbliższa temu celowi jest FIFO.