KWALIFIKACJA SPL1 - TEST WIEDZY NR 1

PYTANIE NR 19.
Zidentyfikuj, która z poniższych metod przechowywania jest najbardziej odpowiednia dla produktów o krótkim okresie przydatności do spożycia.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda FIFO polega na wydawaniu w pierwszej kolejności produktów przyjętych do magazynu najwcześniej. Dzięki temu najstarsze partie szybciej opuszczają magazyn, co ogranicza ryzyko przeterminowania i strat przy towarach o krótkim terminie przydatności do spożycia.

Pełne wyjaśnienie:

W gospodarce magazynowej dla produktów o krótkim okresie przydatności kluczowe jest ograniczenie ryzyka, że starsze partie pozostaną na stanie zbyt długo. Metoda FIFO (First In, First Out) oznacza, że towar przyjęty wcześniej powinien być wydany wcześniej. W praktyce wspiera to właściwą rotację zapasów i zmniejsza liczbę przeterminowań.

Odpowiedź "Metoda FIFO (First In, First Out)" jest właściwa, bo kieruje przepływem tak, aby starsze partie były "zużywane" lub wysyłane w pierwszej kolejności. Jest to szczególnie ważne w magazynach artykułów spożywczych, farmaceutycznych i wszędzie tam, gdzie upływ czasu obniża jakość lub dopuszczalność sprzedaży.

Pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym wyborem w tym kontekście:

  • "Metoda LIFO (Last In, First Out)" promuje wydawanie najnowszych dostaw przed starszymi. W magazynie produktów z krótką datą ważności może to prowadzić do zalegania starszych partii i wzrostu przeterminowań.
  • "Metoda HIFO (Highest In, First Out)" koncentruje się na cenie/koszcie (najdroższe partie wychodzą pierwsze), a nie na wieku partii. To nie rozwiązuje problemu krótkiej przydatności i może być sprzeczne z celem minimalizacji strat jakościowych.
  • "Metoda LOFO (Lowest In, First Out)" analogicznie kieruje się najniższą ceną/kosztem, co również nie gwarantuje prawidłowej rotacji względem czasu przyjęcia i nie chroni przed przeterminowaniem.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się krótki termin przydatności, myśl o rotacji "najstarsze wychodzi pierwsze" (FIFO). W praktyce dla dat ważności często spotyka się też podejście FEFO (najpierw wygasa, ten pierwszy wychodzi), ale spośród podanych opcji najbliższa temu celowi jest FIFO.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
FIFO to zasada rotacji zapasów, w której pierwsze przyjęte sztuki lub partie powinny być pierwsze wydane. Stosuje się ją, aby utrzymać prawidłową rotację i ograniczyć zaleganie towarów, szczególnie w przypadku produktów wrażliwych na upływ czasu.
FIFO zmniejsza ryzyko, że starsze partie zostaną "z tyłu" i przekroczą termin przydatności. Wydając najstarsze przyjęcia jako pierwsze, magazyn naturalnie ogranicza przeterminowania i straty, a także ułatwia utrzymanie porządku w partiach.
LIFO oznacza wydawanie w pierwszej kolejności towaru przyjętego jako ostatni. Może się pojawić tam, gdzie towar nie ma znaczenia "wieku" (brak dat ważności), a układ składowania sprzyja pobieraniu z przodu. Dla krótkich terminów ważności zwykle zwiększa ryzyko zalegania starych partii.
Najczęściej myli się znaczenie skrótów lub kieruje intuicją "biorę z wierzchu, więc LIFO". W zadaniach o terminach przydatności kluczowy jest cel: najstarsze partie mają wyjść wcześniej. Jeśli pytanie dotyczy krótkiej daty, wybór LIFO zwykle jest pułapką.
Nie. FIFO porządkuje wydania według kolejności przyjęcia (czas wejścia do magazynu). FEFO porządkuje wydania według terminu ważności (najpierw wychodzi to, co najszybciej traci przydatność). W praktyce dla żywności i leków często dąży się do FEFO, ale w wielu zadaniach egzaminacyjnych wskazuje się FIFO jako podstawową zasadę rotacji.
Wdraża się je przez taką organizację miejsc składowania, aby starsze partie były łatwiej dostępne do pobrania: oznaczenia partii, odkładanie nowych dostaw "za" starsze, zasady uzupełniania lokacji oraz kontrolę przy kompletacji. Pomaga też ewidencja partii i dat w systemie WMS.
FIFO zwykle zmniejsza straty wynikające z przeterminowania i ogranicza ryzyko wydania towaru starego lub pogorszonej jakości. To przekłada się na mniej reklamacji od odbiorców i mniejsze koszty utylizacji. Dodatkowo ułatwia utrzymanie porządku w partiach oraz kontrolę rotacji.
HIFO/LOFO odnoszą się głównie do podejścia opartego o wartość/koszt partii, a nie o wiek czy termin przydatności. W typowej pracy magazynu-logistyka, zwłaszcza przy towarach z datą ważności, priorytetem jest rotacja czasowa (FIFO/FEFO). Dlatego HIFO/LOFO nie są standardową odpowiedzią na problem krótkiej przydatności.
Sygnały to słowa i kontekst: "krótki okres przydatności", "ryzyko przeterminowania", "rotacja", "najstarsze partie", "pierwsze przyjęte". To wskazuje, że magazyn powinien wydawać starsze dostawy przed nowszymi. W takich pytaniach FIFO jest najczęściej oczekiwaną metodą.
Pomagają dokumenty i ewidencje, które pozwalają śledzić partie i daty: przyjęcia (np. PZ), wydania (np. WZ), oznaczenia partii na etykietach oraz zapisy w systemie magazynowym. Kluczowe jest, by na dokumencie/etykiecie dało się jednoznacznie powiązać towar z partią i czasem przyjęcia.
info

Około 80% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

Eksperci podkreślają: "Metoda FIFO polega na wydawaniu w pierwszej kolejności produktów przyjętych do magazynu najwcześniej."

Źródła:

  • Wikipedia (pl): "FIFO" — https://pl.wikipedia.org/wiki/FIFO (dostęp: 2026-03-05)
  • Wikipedia (pl): "LIFO" — https://pl.wikipedia.org/wiki/LIFO (dostęp: 2026-03-05)
  • Wikipedia (en): "Inventory management" (sekcje dot. FIFO/LIFO) — https://en.wikipedia.org/wiki/Inventory_management (dostęp: 2026-03-05)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z gospodarki magazynowej i zarządzania zapasami (rozdziały o rotacji FIFO/LIFO)
  • Instrukcje wewnętrzne magazynu dotyczące rotacji towarów i obsługi dat ważności
  • Materiały szkoleniowe WMS (konfiguracja reguł wydań wg dat/partii)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego