W pytaniu porównuje się sposoby pozyskiwania ciepła i wskazuje wariant najmniej efektywny energetycznie. Najczęściej w ujęciu praktycznym (dla porównań technologii) ogrzewanie elektryczne oporowe jest oceniane jako najsłabsze, ponieważ nie ma mechanizmu "zwielokrotnienia" energii: energia elektryczna zamienia się na ciepło zasadniczo 1:1.
Odpowiedź "Ogrzewanie elektryczne" jest więc poprawna, gdy rozumiemy efektywność jako zdolność systemu do dostarczenia jak największej ilości użytecznego ciepła w relacji do zużytej energii (lub w szerszym sensie całego łańcucha dostaw energii). W porównaniu do tego:
- "Pompa ciepła" zwykle osiąga wyższą efektywność, bo przenosi ciepło z otoczenia (powietrza, gruntu, wody) i dzięki temu może dostarczyć więcej ciepła niż wynosi pobór energii elektrycznej przez sprężarkę i osprzęt.
- "Ogrzewanie gazowe" oraz "Ogrzewanie na olej opałowy" bazują na spalaniu paliwa, a nowoczesne urządzenia (zwłaszcza w sprzyjających warunkach pracy instalacji) mogą uzyskiwać wysoką sprawność wytwarzania ciepła w samym źródle.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są uznawane za błędne w tym zestawie? "Pompa ciepła" jest typowym przykładem technologii o podwyższonej efektywności dzięki wykorzystaniu energii środowiska, więc trudno ją uznać za "najmniej efektywną". W przypadku gazu i oleju częstym błędem jest zakładanie, że "spalanie zawsze jest stratne", ale w praktyce straty w kotłach mogą być relatywnie małe w porównaniu z ogrzewaniem oporowym, jeśli przyjmiemy porównanie technologii jako całości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu nie ma doprecyzowania (energia końcowa vs pierwotna), zwykle chodzi o ogólne porównanie technologii, w którym ogrzewanie oporowe wypada najsłabiej, a pompa ciepła najlepiej.
