Środki ochrony roślin mogą stwarzać ryzyko zatrucia lub podrażnień, dlatego kluczową zasadą bezpieczeństwa jest ich przechowywanie w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt domowych. W praktyce oznacza to zabezpieczony schowek/magazynek, ograniczony dostęp (np. zamknięcie), a także przechowywanie w oryginalnych opakowaniach z czytelną etykietą.
Stwierdzenie "Środki ochrony roślin mogą być sprzedawane osobom niepełnoletnim." jest nieprawdziwe w logice BHP i odpowiedzialnej dystrybucji: sprzedaż osobom niepełnoletnim zwiększa ryzyko niewłaściwego użycia i wypadków, a środki te wymagają świadomego, kontrolowanego stosowania.
Stwierdzenie "Nie ma potrzeby noszenia sprzętu ochronnego podczas stosowania środków ochrony roślin." jest błędne, bo przy przygotowaniu cieczy roboczej i oprysku istnieje ryzyko kontaktu ze skórą, inhalacji aerozolu lub dostania się środka do oczu. Dobór ochrony (np. rękawice, odzież, ochrona dróg oddechowych) wynika z zaleceń na etykiecie i oceny ryzyka.
Stwierdzenie "Opakowania po środkach ochrony roślin mogą być bezpiecznie wyrzucane do domowego śmietnika." również jest błędne: puste opakowania mogą zawierać pozostałości substancji i powinny być traktowane jako odpady wymagające właściwego postępowania. Wyrzucanie ich do odpadów komunalnych zwiększa ryzyko skażenia i kontaktu osób postronnych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się twierdzenia typu "nie ma potrzeby" lub przyzwolenie na działania podnoszące ryzyko (brak ochrony, swobodny dostęp dzieci, zwykły śmietnik), zwykle są to dystraktory. Najbezpieczniejsze i najbardziej uniwersalne zasady BHP dotyczą ograniczenia dostępu oraz minimalizowania narażenia.
