W pytaniu porównujesz techniki druku pod kątem kosztów przy małym nakładzie (do ok. 500 sztuk). Kluczowe jest rozumienie struktury kosztów: część kosztów jest stała (uruchomienie, przygotowanie procesu), a część zmienna (materiały i czas druku każdej kolejnej sztuki).
"Druk cyfrowy" jest typowo najbardziej efektywny kosztowo w krótkich seriach, bo zwykle nie wymaga przygotowania klasycznych form drukowych i rozbudowanego narządu. Dzięki temu koszty stałe są niższe, a zlecenie można uruchomić szybciej. Przy małej liczbie egzemplarzy to właśnie koszty przygotowawcze mają największy udział w cenie jednej sztuki.
"Druk offsetowy" w wielu zastosowaniach daje niski koszt jednostkowy dopiero wtedy, gdy nakład jest większy, ponieważ przygotowanie produkcji (organizacja procesu, narząd, uzyskanie stabilnej jakości) jest relatywnie kosztowne w przeliczeniu na małą liczbę odbitek. Przy małych nakładach te koszty rozkładają się na zbyt mało sztuk.
"Druk fleksograficzny" jest bardzo konkurencyjny w produkcji opakowań i długich serii, ale wymaga elementów przygotowania charakterystycznych dla procesu (np. przygotowania do druku w danym systemie), co zwykle nie sprzyja bardzo krótkim seriom w typowej praktyce produkcyjnej.
"Druk sitodrukowy" jest ceniony tam, gdzie potrzebne są specjalne efekty (np. bardzo kryjące warstwy, nietypowe podłoża), jednak przygotowanie (matryca/sito, ustawienia) sprawia, że często nie jest to najtańsza metoda dla krótkiego, standardowego zlecenia, jeśli kryterium jest wyłącznie koszt.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o małym nakładzie i kosztach, szukaj technologii o najniższych kosztach uruchomienia. Gdy pojawia się duży nakład, rośnie znaczenie niskiego kosztu jednostkowego, gdzie często lepiej wypadają procesy formowe.
