W produkcji sałaty bardzo często chodzi o produkcję rozsady w tackach lub multiplatach. W takim zastosowaniu najlepsze jest podłoże torfowe rozumiane jako profesjonalny substrat torfowy odkwaszony, a nie surowy torf z bagien.
Substrat torfowy jest preferowany, ponieważ:
- ma stabilne, skorygowane pH (typowo w zakresie odpowiednim dla sałaty), co sprzyja pobieraniu składników pokarmowych,
- zapewnia korzystny stosunek wody do powietrza w strefie korzeniowej (korzenie siewek nie "duszą się" i nie przesychają tak szybko),
- ma drobniejszą frakcję przydatną do wysiewu drobnych nasion, co ułatwia równomierne przykrycie nasion i wyrównane wschody,
- jest zwykle czystszy fitosanitarnie niż przypadkowo pobrana gleba, co ogranicza presję chorób odglebowych w newralgicznym etapie siewek.
Odpowiedź "podłoże gliniaste" bywa myląca: glina może kojarzyć się z żyznością, ale w pojemnikach jest zbyt ciężka, łatwo się zaskorupia i pogarsza napowietrzenie, co utrudnia rozwój delikatnego systemu korzeniowego sałaty.
"Podłoże piaszczyste" jest przepuszczalne, lecz w rozsadzie często za szybko traci wodę i ma małą pojemność wodną, przez co łatwo o stres suszy i nierówne wschody.
"Podłoże kamieniste" jest praktycznie nieprzydatne do wysiewu i produkcji rozsady: nie zapewnia kontaktu nasiona z wilgotnym podłożem i nie tworzy jednorodnej warstwy dla korzeni.
Warto zapamiętać typowy błąd egzaminacyjny: krytykowanie torfu z powodu kwaśnego pH dotyczy surowego torfu, natomiast w ogrodnictwie warzywnym stosuje się substraty torfowe odkwaszone przygotowane specjalnie do wysiewu i pikowania.
