W opisie bibliograficznym kluczowe jest rozpoznanie formy dokumentu (typu wydawnictwa) na podstawie informacji, które zwykle najłatwiej odczytać z tytułu i charakteru treści. W tym przykładzie tytuł brzmi: "Mapa historyczna Polski". Mapa jest typowym dokumentem kartograficznym, więc właściwą klasyfikacją jest "Wydawnictwo kartograficzne".
Odpowiedź "Wydawnictwo literackie" jest niepoprawna, ponieważ dotyczy publikacji, których podstawową formą jest tekst literacki (np. powieść, opowiadania, poezja). Sam fakt, że temat jest historyczny, nie zmienia formy dokumentu: historia może być przedstawiona w książce, albumie, filmie albo właśnie na mapie.
Odpowiedź "Wydawnictwo muzyczne" jest błędna, bo odnosi się do materiałów muzycznych, w szczególności nut, śpiewników, partytur lub innych wydań związanych z wykonawstwem muzycznym. W opisie nie ma żadnych przesłanek typu "nuty", "partytura" czy oznaczeń kompozytora i obsady.
Odpowiedź "Wydawnictwo ikonograficzne" również nie pasuje. Materiały ikonograficzne to najczęściej obrazy, fotografie, reprodukcje, plakaty, albumy ilustracji lub grafiki, gdzie dominującą formą przekazu jest obraz. Mapa może zawierać elementy graficzne, ale w bibliograficznej typologii jest przede wszystkim kartograficzna (służy do przedstawienia przestrzeni i relacji geograficznych).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź w tytule słowo określające formę (np. "mapa", "atlas", "nuty", "album", "katalog"), a dopiero potem analizuj temat i wydawcę. To ogranicza ryzyko pomylenia typu dokumentu z dziedziną treści.
