Zielona Karta to dokument używany w międzynarodowym systemie ubezpieczeniowym, którego celem jest potwierdzenie posiadania ważnego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu podczas poruszania się samochodem za granicą. W praktyce chodzi o sytuacje, gdy kierowca w innym państwie spowoduje szkodę osobie trzeciej (np. uszkodzi cudze auto lub mienie). Dlatego poprawna jest odpowiedź "samochodu."
Odpowiedź "zdrowotnym." jest błędna, bo ubezpieczenie zdrowotne dotyczy kosztów świadczeń medycznych osoby podróżującej, a nie odpowiedzialności cywilnej związanej z ruchem pojazdu. To inny zakres ryzyka i inne dokumenty/polisy.
Odpowiedź "kosztów leczenia." również nie pasuje: ubezpieczenie kosztów leczenia (często w pakiecie turystycznym) chroni budżet podróżnego przed kosztami wizyty lekarskiej, hospitalizacji czy transportu medycznego. Zielona Karta nie pełni tej funkcji.
Odpowiedź "bagażu." jest typowym przykładem ubezpieczenia turystycznego chroniącego przed kradzieżą, zniszczeniem lub opóźnieniem bagażu. To także nie ma związku z odpowiedzialnością cywilną posiadacza pojazdu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "Zielona Karta", myśl o pojeździe i odpowiedzialności cywilnej, a nie o ochronie zdrowia czy mienia turysty. W praktyce organizator turystyki powinien umieć wskazać klientowi, że polisa turystyczna (KL/NNW/bagaż) nie zastępuje ubezpieczenia komunikacyjnego i odwrotnie.
