Koszt alternatywny opisuje, co trzeba poświęcić, aby zrealizować dany wybór przy ograniczonych zasobach (np. czas pracy, maszyny, surowce). Nie jest to koniecznie wydatek pieniężny, tylko utracona możliwość wytworzenia czegoś innego.
W przedstawionej relacji firma może wyprodukować 100 jednostek A kosztem rezygnacji z 50 jednostek B. Oznacza to, że przy danym ograniczeniu zasobów, zwiększenie produkcji A wiąże się z tym, że B nie powstanie w tej wielkości. Zatem 50 jednostek B jest kosztem alternatywnym wytworzenia 100 jednostek A. Analogicznie, gdy firma decyduje się na 50 jednostek B, rezygnuje z 100 jednostek A.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Firma nie powinna produkować…" – to ocena i rekomendacja, a pytanie dotyczy znaczenia sytuacji (interpretacji pojęcia), nie tego, co "powinna" zrobić firma.
- "Firma powinna produkować tylko A…" – z danych wynika jedynie kompromis (trade-off), a nie automatyczny wniosek o opłacalności. Do decyzji potrzebne byłyby dodatkowe informacje, np. ceny, marże, popyt.
- "Firma powinna produkować tylko B…" – identyczny błąd jak wyżej: sama informacja o koszcie alternatywnym nie przesądza, że należy produkować wyłącznie B.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "kosztem rezygnacji z…", to najczęściej pytanie prowadzi do definicji kosztu alternatywnego: ile tracimy, wybierając jedną opcję zamiast drugiej.
