Skraplanie pary wodnej zawartej w spalinach jest celowo wykorzystywane w kotłach grzewczych kondensacyjnych. Klucz polega na tym, że spaliny są chłodzone tak, aby ich temperatura spadła poniżej punktu rosy. Wtedy para wodna zaczyna się skraplać, a podczas kondensacji oddaje tzw. ciepło utajone. To dodatkowe ciepło (które w kotłach niekondensacyjnych "ucieka" kominem) może zostać przekazane do czynnika grzewczego, co zwiększa sprawność urządzenia.
Odpowiedź "grzewczych." jest więc właściwa, bo technologia kondensacji jest charakterystyczna dla ogrzewnictwa (np. układy c.o. i c.w.u.), gdzie często da się uzyskać niską temperaturę powrotu instalacji sprzyjającą kondensacji w wymienniku.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z typowego punktu widzenia eksploatacji:
- "energetycznych." – w kotłach przeznaczonych do wytwarzania energii (np. dla układów wytwórczych) często utrzymuje się wyższe temperatury spalin i dąży do ograniczania kondensacji, ponieważ kondensat może powodować problemy korozyjne i eksploatacyjne w elementach spalinowych.
- "przemysłowych." – określenie jest zbyt ogólne: kocioł przemysłowy może mieć różne rozwiązania i przeznaczenia, a sama etykieta "przemysłowy" nie przesądza o celowym wykorzystaniu kondensacji jako zasady działania.
- "technologicznych." – podobnie jak wyżej: kotły technologiczne dobiera się pod proces, ale sama nazwa nie oznacza, że odzysk ciepła z kondensacji pary ze spalin jest ich typową cechą rozpoznawczą.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "skraplanie pary w spalinach", myśl o kotle kondensacyjnym, a więc o zastosowaniach grzewczych oraz o warunku pracy instalacji, który umożliwia schłodzenie spalin poniżej punktu rosy.
