Złącze klejone czołowe to połączenie dwóch elementów drewnianych, w którym powierzchniami łączonymi są ich czoła, czyli przekroje poprzeczne na końcach elementów. W praktyce oznacza to układ "koniec do końca", a płaszczyzna spoiny (warstwy kleju) jest zasadniczo prostopadła do osi (długości) łączonych części.
Jak rozpoznać je na rysunku technicznym?
- widać dwa elementy ustawione współosiowo, stykające się na końcach,
- linia/płaszczyzna styku przebiega na granicy ich czołowych powierzchni,
- nie ma zakładki, zaciosu, wrębu ani "nałożenia" jednego elementu na drugi (to cechy innych złączy),
- jeśli rysunek pokazuje spoinę, jest ona w miejscu styku czołowego.
Dlaczego pozostałe propozycje odpowiedzi bywają wybierane błędnie? Najczęściej dlatego, że uczący się mylą połączenie czołowe z połączeniem zakładkowym (gdzie występuje zachodzenie na siebie elementów), z połączeniem na czop/wrąb (gdzie widać charakterystyczne wybrania), albo z połączeniem na nakładki (gdzie dodatkowy element wzmacnia strefę styku). Te konstrukcje mają inną geometrię kontaktu i inne cechy rysunkowe.
Na egzaminie warto stosować prostą procedurę: najpierw ustal, czy stykają się czoła czy powierzchnie boczne, potem sprawdź, czy jest zakład lub kształtowanie (zaciosy, wręby). Jeśli elementy łączą się wyłącznie końcami, bez zachodzenia i bez kształtowania, to typowy sygnał złącza czołowego.
