W takich zadaniach kluczowe jest zrozumienie sensu współczynnika obrotu wagonów: mówi on, ile średnio dób "zajmuje" jeden wagon w pełnym cyklu (od podstawienia pod załadunek, przez przewóz, rozładunek i powrót do ponownej dyspozycji). Jeżeli wagon jest zajęty przez kilka dób, to aby każdej doby móc podstawiać stałą liczbę wagonów, trzeba mieć odpowiednio większą liczbę wagonów w obiegu.
Stosuje się prostą zależność typu "przepływ × czas":
- N – wymagana liczba wagonów w obiegu,
- Q – zapotrzebowanie dobowe (wagony/dobę),
- t – współczynnik obrotu (doby),
N = Q × t
Krok 1: wariant bazowy (3,5 doby)
Q = 500 wagonów/dobę, t = 3,5 doby
Wymagana liczba wagonów: 500 × 3,5 = 1750 wagonów.
Krok 2: wariant po usprawnieniu (3,2 doby)
Q = 500 wagonów/dobę, t = 3,2 doby
Wymagana liczba wagonów: 500 × 3,2 = 1600 wagonów.
Krok 3: porównanie
Jeżeli skracamy obrót z 3,5 do 3,2 doby, to potrzebna liczba wagonów spada o:
1750 − 1600 = 150 wagonów. Oznacza to, że do realizacji tego samego dziennego zapotrzebowania potrzeba 150 wagonów mniej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? "100 wagonów więcej" przeczy logice zadania: skrócenie czasu obrotu zmniejsza wymagany zasób taboru. "600 wagonów" i "750 wagonów" to wartości zbyt małe jak na zapotrzebowanie 500 wagonów/dobę przy obrocie przekraczającym 3 doby; ignorują fakt, że wagony są zajęte przez kilka dób i nie wracają do dyspozycji następnego dnia.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostki. Gdy widzisz "wagony/dobę" i "doby", to iloczyn da "wagony" – czyli liczebność zasobu w obiegu.
