Abrazja to niepróchnicowe, patologiczne starcie twardych tkanek zęba spowodowane działaniem czynnika zewnętrznego, zwykle mechanicznego. Typowe przykłady to: nawykowe nagryzanie długopisów, trzymanie przedmiotów zębami, nieprawidłowe używanie nici/wykałaczek, a także używanie zębów jako "narzędzia" (np. do otwierania spinek/elementów metalowych). Taki mechanizm dokładnie opisuje sytuację z pytania, więc poprawną odpowiedzią jest abrazja.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Atrycja odnosi się do starcia wynikającego głównie z kontaktu ząb–ząb, np. podczas żucia lub w parafunkcjach (zgrzytanie, zaciskanie). W pytaniu źródłem urazu nie jest kontakt z drugim zębem, tylko metalowa spinka, więc mechanizm nie pasuje.
- Resorpcja jest procesem biologicznym prowadzącym do utraty tkanek (np. korzenia) w przebiegu reakcji organizmu, a nie skutkiem mechanicznego "ścierania" przez przedmiot. To inna grupa zjawisk i inne postępowanie diagnostyczne.
- Demastykacja nie opisuje typowego ubytku twardych tkanek powstającego przez zewnętrzne tarcie przedmiotem. W kontekście klinicznym zużycia zębów i ubytków niepróchnicowych kluczowe jest rozróżnienie: czynnik zewnętrzny (abrazja) vs kontakt ząb–ząb (atrycja) vs procesy chemiczne/biologiczne (np. erozja/resorpcja).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "otwieranie", "odgryzanie", "trzymanie" lub "nagryzanie" przedmiotu (spinka, igła, długopis) — najpierw rozważ abrazję. Gdy mowa o zgrzytaniu i zaciskaniu — rozważ atrycję.
