Demielinizacja to proces uszkadzania lub zaniku osłonki mielinowej włókien nerwowych, co zaburza przewodzenie impulsów. W kontekście ośrodkowego układu nerwowego (mózg i rdzeń kręgowy) najbardziej typową, "podręcznikową" jednostką kojarzoną z rozsianymi ogniskami demielinizacji jest stwardnienie rozsiane.
Odpowiedź "stwardnienia rozsianego." jest poprawna, ponieważ SM jest chorobą zapalno‑immunologiczną OUN, w której powstają wieloogniskowe zmiany demielinizacyjne (tzw. "blaszki"), prowadzące do różnorodnych objawów neurologicznych zależnych od lokalizacji zmian.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do kluczowego mechanizmu:
- "Choroby Parkinsona." – w typowym ujęciu jest to choroba neurodegeneracyjna związana m.in. z utratą neuronów dopaminergicznych, a nie choroba demielinizacyjna. Objawy (drżenie, bradykinezja, sztywność) wynikają z zaburzeń układu pozapiramidowego, nie z ognisk demielinizacji.
- "Udar mózgu." – udar to nagłe uszkodzenie tkanki mózgowej spowodowane niedokrwieniem lub krwotokiem. W obrazie patologicznym dominują zmiany naczyniowe i martwicze, a nie typowe wieloogniskowe zmiany demielinizacyjne o charakterze rozsianym.
- "Wiądu rdzenia." – to odrębna jednostka chorobowa (historycznie łączona z innym mechanizmem uszkodzenia rdzenia), która nie stanowi klasycznej choroby demielinizacyjnej OUN w rozumieniu typowym dla SM.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się hasło "demielinizacja OUN", najczęściej chodzi o SM. Warto odróżniać ten mechanizm od (1) neurodegeneracji (Parkinson) oraz (2) incydentów naczyniowych (udar), bo to częsta oś pytań testowych.
