Zmiękczanie wody kotłowej ma na celu ograniczenie twardości, czyli przede wszystkim usunięcie jonów wapnia i magnezu. Te jony odpowiadają za tworzenie się osadów (kamienia kotłowego) podczas podgrzewania, co pogarsza wymianę ciepła i może zwiększać zużycie paliwa oraz ryzyko awarii.
Najczęściej stosowaną technologią zmiękczania jest wymiana jonowa na żywicach jonowymiennych (jonitach). W praktyce realizuje się to w kolumnach jonitowych, przez które przepływa woda. Jonit w formie sodowej wymienia jony Ca2+ i Mg2+ na jony Na+, dzięki czemu twardość spada, a skłonność do wytrącania osadów maleje. Po wyczerpaniu zdolności wymiennej złoże poddaje się regeneracji (zwykle solanką), aby przywrócić właściwości jonitu.
Odpowiedź "w złożach biologicznych" jest błędna, bo złoża biologiczne służą głównie do procesów biologicznego oczyszczania (redukcja związków organicznych i biogennych) i nie są technologią ukierunkowaną na selektywne usuwanie Ca2+/Mg2+ z wody kotłowej.
Odpowiedź "w prasach filtracyjnych" także jest niepoprawna: prasa filtracyjna to urządzenie do odwadniania osadów i separacji fazy stałej od ciekłej. Nie usuwa ona rozpuszczonych jonów odpowiedzialnych za twardość, chyba że najpierw wytrąci się je chemicznie do postaci osadu (co nie jest typowym opisem zmiękczania wody kotłowej w takim pytaniu).
Odpowiedź "w płuczkach barbotażowych" jest błędna, ponieważ barbotaż wykorzystuje przepuszczanie gazu przez ciecz (np. do napowietrzania, odgazowania lub intensyfikacji kontaktu faz). Nie jest to metoda zmiękczania rozumianego jako usuwanie jonów Ca2+/Mg2+. Dlatego jedyną właściwą odpowiedzią pozostają kolumny jonitowe.
