Zmienne w programowaniu mają typ danych, który określa, jakiego rodzaju wartości można w nich zapisywać oraz jak komputer ma te wartości interpretować. Typ nazywany integer lub skrótowo int w wielu językach jest przeznaczony do zapisu liczb całkowitych, czyli takich, które nie mają części ułamkowej.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że taka zmienna może przechowywać liczbę całkowitą (np. 7, 0, -15). To typ szczególnie często używany do:
- liczników pętli i iteracji,
- indeksów elementów w tablicach i listach,
- wartości "ile sztuk", "który numer", "który rekord".
Odpowiedź "tablicę znaków" jest błędna, ponieważ tablica to struktura złożona (kolekcja elementów), a nie pojedyncza wartość liczbowa. Nawet jeśli pojedynczy znak bywa reprezentowany liczbowo, to tablica znaków wymaga typu tablicowego, a nie całkowitego.
Odpowiedź "ciąg znaków" jest błędna, bo ciąg (łańcuch) znaków to dane tekstowe. Tekst przechowuje się w typach tekstowych (np. string), które mają inne reguły operacji (łączenie, wyszukiwanie, długość) niż typy liczbowe.
Odpowiedź "liczbę rzeczywistą" jest błędna: liczby rzeczywiste obejmują część ułamkową (np. 3,14). Do tego służą typy zmiennoprzecinkowe. W części języków możliwa jest konwersja liczby rzeczywistej do całkowitej, ale wtedy następuje utrata części ułamkowej; to nie oznacza, że typ int przechowuje liczbę rzeczywistą.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się "tekst/znaki" vs "liczby całkowite/rzeczywiste", najpierw rozdziel, czy pytanie dotyczy danych liczbowych czy tekstowych, a dopiero potem wybierz rodzaj liczby.