Wskaźnik zużycia bieżnika (gumowy "mostek" w rowku) wyznacza granicę minimalnej dopuszczalnej głębokości bieżnika. W praktyce przyjmuje się, że jego wysokość odpowiada wartości 1,6 mm, czyli poziomowi granicznemu, przy którym opona nie spełnia już wymagań dopuszczenia do ruchu.
Sformułowanie "2 mm ponad wskaźnik" oznacza, że w miejscu pomiaru bieżnik jest o 2 mm wyższy niż ten próg. Zatem rzeczywista głębokość bieżnika wynosi:
1,6 mm + 2,0 mm = 3,6 mm.
Wynik 3,6 mm jest powyżej minimalnej wartości, więc opona jest prawnie dopuszczona do użytkowania. To właśnie sprawdza się podczas kontroli (np. ocena, czy bieżnik nie zrównał się z poziomem wskaźnika).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Oponę należy wymienić na nową." – byłoby to wymagane dopiero przy osiągnięciu wartości granicznej (zrówna się ze wskaźnikiem). Tu zapas wynosi jeszcze 2 mm ponad próg.
- "Można użytkować pod warunkiem zwiększenia ciśnienia…" – ciśnienie wpływa na zużycie i zachowanie opony, ale nie "naprawia" zbyt małej głębokości bieżnika i nie jest warunkiem legalności w tym ujęciu.
- "Można użytkować pod warunkiem zmniejszenia ciśnienia…" – analogicznie: zmiana ciśnienia nie zastępuje wymaganego bieżnika i może pogorszyć bezpieczeństwo oraz zużycie.
Uwaga praktyczna: istnieją rekomendacje bezpieczeństwa, aby wymieniać opony wcześniej (przy większej głębokości), ale pytanie dotyczy interpretacji pomiaru względem progu granicznego, a nie zaleceń eksploatacyjnych.
