W transformatorze 230 V/24 V są dwa odseparowane elektrycznie uzwojenia: pierwotne (zasilane z sieci 230 V) oraz wtórne (dające 24 V). Jeśli mierzysz rezystancję między końcówkami:
- rezystancja skończona oznacza, że końcówki są połączone tym samym uzwojeniem (jest ciągłość przewodu),
- rezystancja ∞ oznacza brak połączenia (zwykle końcówki należą do różnych uzwojeń lub jest przerwa).
Z danych: R13 = 0,05 Ω oraz R24 = 0,85 Ω, a pozostałe kombinacje mają ∞. To jednoznacznie wskazuje, że istnieją dwie pary wyprowadzeń: (1,3) i (2,4). Każda para jest osobnym uzwojeniem.
Pozostaje rozstrzygnąć, które z tych uzwojeń jest uzwojeniem 230 V. W typowym transformatorze sieciowym uzwojenie pierwotne ma:
- więcej zwojów (bo musi wytworzyć odpowiedni strumień przy 230 V),
- dłuższy przewód i często mniejszy przekrój drutu niż uzwojenie niskonapięciowe,
- co w praktyce daje większą rezystancję DC mierzoną omomierzem.
Porównując wartości: 0,85 Ω jest wyraźnie większe niż 0,05 Ω, więc uzwojenie o rezystancji 0,85 Ω jest najbardziej prawdopodobnym uzwojeniem pierwotnym 230 V. Dlatego napięcie 230 V należy podłączyć do końcówek 2 i 4.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1, 3" — ta para jest uzwojeniem, ale ma bardzo małą rezystancję, typową raczej dla uzwojenia niskonapięciowego 24 V. Podanie na nie 230 V grozi uszkodzeniem transformatora.
- "2, 3" — między 2 i 3 jest ∞, czyli nie jest to para jednego uzwojenia; podłączenie zasilania byłoby nieprawidłowe (brak zamkniętego obwodu uzwojenia).
- "1, 2" — między 1 i 2 jest ∞, więc również nie tworzą one jednego uzwojenia.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zgrupuj zaciski w pary na podstawie ciągłości (rezystancja skończona), dopiero potem wybieraj uzwojenie 230 V po większej rezystancji.
