Głębia bitowa (bit depth) mówi, ile informacji jest zapisane o jasności/kolorze w każdym kanale obrazu. Im więcej bitów na kanał, tym więcej możliwych poziomów (np. płynniejsze przejścia tonalne i większa liczba rozróżnialnych wartości koloru). Gdy zmniejszasz głębię bitową, zmniejszasz liczbę dostępnych poziomów, więc w zapisie zostaje mniej barw/tonów.
Drugą konsekwencją jest ilość danych do przechowania. Jeśli przyjmiesz te same wymiary obrazu (liczbę pikseli) i ten sam model zapisu bez dodatkowych "sztuczek", to mniej bitów na kanał oznacza mniej bitów przypadających na piksel, a więc mniejszy rozmiar danych i zwykle mniejszy plik. W praktyce ostateczny rozmiar pliku zależy także od formatu i kompresji, ale sama redukcja bitów zmniejsza ilość informacji możliwej do zapisania.
Odpowiedzi sugerujące zmianę ostrości są błędne, bo ostrość zależy głównie od rozdzielczości, obiektywu, ustawienia ostrości, poruszenia, demosaikowania i wyostrzania, a nie od liczby poziomów tonalnych w zapisie. Z kolei odpowiedzi mówiące o zwiększeniu liczby barw lub rozmiaru pliku po zmniejszeniu głębi bitowej odwracają zależność: mniej bitów to mniej kombinacji wartości w kanałach i mniej danych do przechowania.
- Wskazówka egzaminacyjna: kojarz "więcej bitów" z "więcej poziomów" (gładsze gradienty), a nie z ostrością.
- Wskazówka praktyczna: 16-bit jest korzystny do intensywnej obróbki, bo zmniejsza ryzyko posterizacji; 8-bit często wystarcza do publikacji.
