KWALIFIKACJA TWO8 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 25.
Znak żeglowny, określający prawą granicę szlaku żeglownego w oznakowaniu pływającym na śródlądowych drogach wodnych, przedstawiono na rysunku
Ilustracja przedstawia cztery różne znaki żeglowne, które mogą być używane na śródlądowych drogach wodnych.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawą granicę szlaku żeglownego w oznakowaniu pływającym (wg CEVNI, patrząc pod prąd) wyznacza znak czerwony ze znakiem szczytowym walcowatym.
Na rysunku taki zestaw cech ma pława oznaczona jako A, dlatego ta odpowiedź jest właściwa.

Pełne wyjaśnienie:

W śródlądowym systemie oznakowania zgodnym z CEVNI szlak żeglowny jest wyznaczany przez system boczny. Kluczowe jest, że znaczenie stron (prawa/lewa granica) interpretuje się z perspektywy płynięcia pod prąd rzeki. To właśnie ta perspektywa jest najczęstszym źródłem pomyłek na egzaminie.

Prawa granica szlaku (patrząc pod prąd) jest oznaczana znakiem czerwonym oraz charakterystycznym walcowatym (cylindrycznym) znakiem szczytowym. Na ilustracji element oznaczony jako "A" przedstawia czerwoną pławę z walcowatym znakiem szczytowym, więc odpowiada definicji prawej granicy szlaku.

Pozostałe propozycje nie pasują do treści pytania:

  • "B" to zielona pława ze stożkowym znakiem szczytowym, typowa dla lewej granicy szlaku (patrząc pod prąd), więc odwraca stronę.
  • "C" i "D" to tablice (oznaki stałe/brzegowe), a pytanie dotyczy oznakowania pływającego wyznaczającego granice szlaku, więc nie są właściwym typem znaku dla tej funkcji.

W praktyce sternik, płynąc pod prąd, utrzymuje czerwone znaki po prawej burcie, a zielone po lewej. Przy żegludze z prądem strony "na jednostce" się odwracają, ale sam system oznakowania pozostaje przypisany do granic szlaku zgodnie z zasadą "patrząc pod prąd".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Prawa granica szlaku to prawa krawędź toru wodnego wyznaczanego oznakowaniem bocznym, interpretowana patrząc pod prąd. Służy do bezpiecznego prowadzenia jednostki w granicach głębszej, żeglownej części drogi wodnej.
To stała konwencja, która ujednolica interpretację znaków na rzekach i kanałach. Dzięki temu znak nie zmienia "znaczenia" w zależności od tego, czy płyniesz z prądem czy pod prąd; zmienia się jedynie to, po której burcie go mijasz.
W systemie bocznym CEVNI prawa granica (patrząc pod prąd) jest oznaczana kolorem czerwonym oraz walcowatym znakiem szczytowym. Na egzaminie trzeba sprawdzać i kolor, i kształt znaku szczytowego.
Walec jako znak szczytowy, w połączeniu z barwą czerwoną, wskazuje w CEVNI znak boczny wyznaczający prawą granicę szlaku (odniesienie: płynięcie pod prąd). To jedna z najważniejszych par "kolor + kształt" do zapamiętania.
Znak pływający (pława/boja) unosi się na wodzie i najczęściej wyznacza granice szlaku, przeszkody lub kierunek prowadzenia. Tablica brzegowa jest stała (na brzegu/konstrukcji) i zwykle przekazuje zakazy, nakazy lub informacje, a nie "krawędź" szlaku.
Nie zawsze. Konwencja określa granice patrząc pod prąd, więc przy płynięciu z prądem możesz mijać znaki inaczej (często czerwone będą po lewej burcie). Dlatego na egzaminie nie wolno mieszać "burty" z "granicą szlaku".
Najczęstsze to: (1) odwrócenie perspektywy i przyjęcie kierunku "z prądem", (2) skupienie się wyłącznie na kolorze bez kształtu znaku szczytowego, (3) mylenie tablic z pławami. Pomaga reguła: analizuj zawsze "pod prąd".
Gęstsze oznakowanie spotyka się zwykle w miejscach wymagających precyzyjnego prowadzenia: zwężenia, zakręty, rejony przykos i wypłyceń, okolice budowli hydrotechnicznych oraz odcinki o silnym prądzie. Ma to zmniejszyć ryzyko zejścia z toru wodnego.
Stosuj konsekwentnie jedną regułę pamięciową opartą o CEVNI: patrz pod prąd, a następnie kojarz czerwony z prawą granicą. Na rysunkach dodatkowo weryfikuj kształt znaku szczytowego: walec (prawa) vs stożek (lewa).
Powinien zwolnić, zwiększyć obserwację (wzrokowo i na mapie/locji), porównać kilka kolejnych znaków w ciągu szlaku oraz upewnić się co do kierunku "pod prąd". W praktyce decyzja powinna minimalizować ryzyko wejścia na płyciznę lub poza tor wodny.
info

Statystycznie 43% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie wymagań dla śródlądowych dróg wodnych, Dz.U. 2021 poz. 1227
  • UNECE: European Code for Inland Waterways (CEVNI) – przepisy dotyczące oznakowania szlaku (dokument CEVNI, część o systemie bocznym)
  • Opis ilustracji (analiza widzenia maszynowego w dostarczonym materiale): identyfikacja cech znaku A jako czerwonej pławy z walcowatym znakiem szczytowym (materiał egzaminacyjny z załączoną grafiką)

Materiały:

  • Europejski Kodeks Dróg Wodnych Śródlądowych (CEVNI) – rozdział o oznakowaniu
  • Rozporządzenie dot. wymagań dla śródlądowych dróg wodnych – część o zgodności systemu oznakowania z CEVNI
  • Podręczniki szkoleniowe z nawigacji śródlądowej (oznaki boczne, znaki szczytowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego