W rachunkowości źródła finansowania składników majątku ujmuje się po stronie pasywów bilansu. Wynika to z podstawowego równania bilansowego: Aktywa = Pasywa, gdzie pasywa pokazują, skąd pochodzą środki na sfinansowanie aktywów.
Odpowiedź "zysk netto, fundusze specjalne, rezerwy na zobowiązania." jest poprawna, bo wszystkie wymienione elementy są pasywami:
- zysk netto (jeżeli nie został jeszcze podzielony) zwiększa kapitał własny jednostki,
- fundusze specjalne są składnikiem kapitałów (funduszy) własnych,
- rezerwy na zobowiązania należą do zobowiązań (pasywów) – mimo że często kojarzą się z "odkładaniem", w bilansie są wykazywane jako obowiązki jednostki o niepewnej kwocie lub terminie.
Pozostałe zestawy są błędne, bo zawierają pozycje aktywów (czyli składniki majątku), a nie źródła finansowania:
- W zestawie z "należnościami od odbiorców" pojawia się aktywo (należności). Nawet jeśli dalej występują pasywa (np. kapitał zapasowy), to całość odpowiedzi nie spełnia warunku "źródłem są…".
- W zestawie z "inwestycjami długoterminowymi" inwestycje są aktywami. Zobowiązania wekslowe i kapitał akcyjny to pasywa, ale domieszka aktywa dyskwalifikuje odpowiedź.
- W zestawie z "półproduktami" półprodukty są zapasami, czyli aktywami. Pozostałe elementy to pasywa, jednak mieszanie aktywów z pasywami oznacza, że wskazano niejednorodną grupę.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi widzisz coś, co jednostka ma (należności, zapasy, inwestycje) – to zwykle aktywa. Jeśli widzisz, skąd ma środki (kapitały, zobowiązania, rezerwy) – to pasywa i potencjalne źródła finansowania.
