Kapitał własny obejmuje te źródła finansowania, które zwiększają majątek netto właściciela (aktywa pomniejszone o zobowiązania). W praktyce są to środki wniesione przez właściciela oraz środki wypracowane w toku działalności, które pozostają w przedsiębiorstwie (np. zysk zatrzymany).
Kredyt krótkoterminowy nie jest kapitałem własnym, ponieważ ma charakter zwrotny: zaciągając kredyt, przedsiębiorstwo uzyskuje pieniądze, ale równocześnie powstaje zobowiązanie do ich spłaty (często wraz z odsetkami). To typowy przykład kapitału obcego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi mogą być traktowane jako źródła kapitału własnego w ujęciu ekonomicznym:
- Dofinansowanie z funduszy unijnych jest z reguły formą wsparcia bezzwrotnego (o ile spełnione są warunki programu). Może więc poprawiać sytuację majątkową gospodarstwa, a w ujęciu ogólnym zwiększać zasoby własne (bez powstawania długu jak przy kredycie).
- Spadek po rodzicach właściciela oznacza przyrost majątku właściciela (np. ziemi, budynków, środków trwałych), czyli wzmocnienie bazy kapitałowej gospodarstwa bez zaciągania zobowiązania.
- Zysk ze sprzedaży dóbr to efekt prowadzenia działalności. Jeśli zysk pozostaje w przedsiębiorstwie, zasila kapitał własny (np. przez zwiększenie środków pieniężnych lub majątku).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się słowo "kredyt", "pożyczka", "leasing" lub "zobowiązanie", najczęściej chodzi o finansowanie obce (dług). Kapitał własny to to, co zostaje po odjęciu długów.
