Żuraw pompowy to charakterystyczne urządzenie powierzchniowe stosowane w górnictwie naftowym jako element instalacji do sztucznego podnoszenia cieczy z odwiertu. Ruch wahadłowy żurawia przenoszony jest na układ prętów w odwiercie, a ten napędza pompę wgłębną. Dzięki temu możliwe jest prowadzenie eksploatacji ropy naftowej (często wraz z towarzyszącymi płynami złożowymi) w sytuacji, gdy złoże nie zapewnia już odpowiedniego ciśnienia do samowypływu.
Odpowiedź "eksploatacji ropy naftowej." jest poprawna, bo żurawie pompowe są powszechnie kojarzone z odwiertami ropnymi i stanowią podstawowe wyposażenie wielu pól naftowych wykorzystujących pompowanie wgłębne.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów interpretacyjnych:
- "eksploatacji gazu ziemnego." – eksploatacja gazu najczęściej przebiega inaczej niż klasyczne pompowanie prętowe; samo istnienie urządzeń sprężających nie oznacza zastosowania żurawia pompowego. Pytanie dotyczy konkretnego urządzenia kojarzonego z wydobyciem cieczy.
- "tłoczenia gazu ziemnego." – tłoczenie (przesył) gazu realizuje się w tłoczniach i instalacjach sprężarkowych, a nie przy użyciu żurawia pompowego. To inny etap łańcucha technologicznego (transport vs wydobycie).
- "tłoczenia wody złożowej." – choć woda złożowa może być składnikiem produkowanych płynów, żuraw pompowy nie jest klasyfikowany jako urządzenie do "tłoczenia wody" w sensie pompowni przesyłowej; jego rola jest wydobywcza (podnoszenie z odwiertu).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na zdjęciu widać charakterystyczną "kiwkę" z przeciwwagą, najpierw myśl o wydobyciu ropy metodą pompowania, a dopiero potem analizuj, czy odpowiedzi dotyczą produkcji z odwiertu czy transportu medium.
