Zużyte oleje przekładniowe kwalifikuje się jako odpady niebezpieczne (w praktyce ujmowane m.in. kodami z grupy 13). Oznacza to, że sposób postępowania z nimi jest ściśle określony: odpad ma być zebrany i magazynowany w warunkach bezpiecznych, a następnie przekazany uprawnionemu odbiorcy.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że gdy ilość takich odpadów w przedsiębiorstwie nie przekracza 100 kg rocznie, można je czasowo składować (magazynować) na terenie zakładu. "Czasowo" oznacza przechowywanie do momentu zorganizowania odbioru, przy spełnieniu wymagań dla magazynowania: szczelne pojemniki odporne na substancje ropopochodne, utwardzone podłoże, zadaszenie i zabezpieczenie przed wyciekiem.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą działań zakazanych dla odpadów niebezpiecznych:
- Wlewanie do kanalizacji grozi zanieczyszczeniem ścieków i środowiska oraz narusza zasady gospodarowania odpadami.
- Spalanie w piecach razem z paliwami stałymi jest niedopuszczalne, bo unieszkodliwianie odpadów wymaga odpowiednich instalacji i warunków.
- Używanie do impregnacji drewna to nielegalne "wtórne zastosowanie" odpadu i może powodować trwałe skażenie materiału oraz otoczenia.
W praktyce warsztatu mechanicznego poprawna procedura to: zbiórka zużytego oleju do oznakowanych pojemników, zabezpieczenie miejsca magazynowania oraz zlecenie odbioru firmie posiadającej uprawnienia, z udokumentowaniem przekazania.
