Pytanie dotyczy definicji zwarcia pełnego w drzewostanie, rozumianego jako efekt stopnia konkurowania koron drzew. W praktyce ocenia się je przez to, jak układają się korony względem siebie i czy tworzą niemal ciągłe sklepienie.
Odpowiedź poprawna ("częściowe zachodzenie na siebie lub stykanie się brzegami koron drzew") opisuje stan, w którym korony są na tyle rozbudowane i blisko siebie, że kontaktują się lub nakładają. To właśnie oznacza silną konkurencję o światło i przestrzeń w górnej warstwie drzewostanu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Brak konkurencji między drzewami w drzewostanie" – jest sprzeczny z samą ideą klasyfikowania zwarcia jako stopnia konkurencji; brak konkurencji oznaczałby luźne rozmieszczenie koron, a nie zwarcie pełne.
- "Występowanie wąskich przerw…" – przerwy między koronami wskazują, że sklepienie nie jest zamknięte, a więc zwarcie nie jest pełne. Nawet jeśli przerwy są małe, nadal opisują stan mniej zwarty niż stykanie/zachodzenie koron.
- "Występowanie szerokich przerw…" – tym bardziej świadczy o rozluźnieniu sklepienia koron i małej konkurencji w warstwie koron, czyli o zwarciu niepełnym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się opis przerw między koronami, zwykle oznacza to niższy stopień zwarcia. Dla zwarcia pełnego charakterystyczny jest kontakt koron (stykanie lub zachodzenie).
