W silniku indukcyjnym klatkowym prędkość obrotowa wirnika jest związana z prędkością pola wirującego stojana, czyli prędkością synchroniczną. Dla maszyny o stałej liczbie biegunów prędkość synchroniczna rośnie proporcjonalnie do częstotliwości zasilania (zależność typu ns ∝ f). Oznacza to, że zwiększenie częstotliwości o 20 Hz powoduje wzrost prędkości pola wirującego.
Wirnik w silniku indukcyjnym zawsze obraca się nieco wolniej niż pole wirujące (występuje poślizg), bo to różnica prędkości jest źródłem indukowania prądów w wirniku i wytwarzania momentu. Jeśli warunki obciążenia pozostają podobne, poślizg zwykle nie zmienia się skokowo na tyle, by odwrócić kierunek wpływu częstotliwości. Dlatego w typowej analizie egzaminacyjnej przyjmuje się, że wzrost częstotliwości prowadzi do wzrostu prędkości wirnika.
Odpowiedź "zatrzymanie pracy silnika." jest nieadekwatna: sama zmiana częstotliwości nie oznacza zatrzymania; zatrzymanie mogłoby wynikać np. z przeciążenia, zadziałania zabezpieczeń lub błędnych nastaw, ale to nie jest bezpośredni, deterministyczny skutek zwiększenia f.
Odpowiedź "niestabilną pracę silnika." jest zbyt ogólna: przy prawidłowym zasilaniu (np. z falownika) silnik może pracować stabilnie w szerokim zakresie częstotliwości. Niestabilność może wystąpić w szczególnych warunkach (rezonanse mechaniczne, zbyt niskie napięcie względem f, zbyt mały moment), ale nie jest to podstawowa konsekwencja wzrostu częstotliwości.
Odpowiedź "zmniejszenie prędkości obrotowej wirnika silnika." przeczy podstawowej zależności ns ∝ f dla stałej liczby biegunów; spadek prędkości wymagałby innych zmian (np. spadku częstotliwości, zmiany liczby biegunów albo istotnego wzrostu poślizgu przez przeciążenie).
Wskazówka do nauki: zapamiętaj schemat: częstotliwość ↑ → prędkość pola ↑ → prędkość wirnika zwykle ↑ (poślizg to "mała różnica", a nie zmiana znaku zależności).
