Zwiększenie stanu produktów na koniec okresu oznacza, że część poniesionych kosztów dotyczy wytworzenia produktów, które nie zostały jeszcze sprzedane. W rachunkowości taki efekt powinien skorygować koszty obciążające wynik okresu i zostać uwzględniony przy ustalaniu wyniku finansowego.
W praktyce księgowej stosuje się przeksięgowania okresowe z kont rozliczeniowych kosztów na konto wyniku finansowego. Skoro pytanie dotyczy przeksięgowania z konta "Rozliczenie kosztów", to właściwym "odbiorcą" jest konto wyniku finansowego, bo to ono zbiera ostateczny efekt zamknięcia kont wynikowych.
Poprawna jest odpowiedź: "Ma konta Wynik finansowy." Taki zapis odzwierciedla przeniesienie skutku zwiększenia stanu produktów na wynik, zgodnie z logiką zamknięcia okresu (zmiana stanu produktów wpływa na wynik, a nie jest bezpośrednio kontem kosztu sprzedaży).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Wn konta Wynik finansowy." – to byłby przeciwny kierunek na koncie wyniku niż wskazany w prawidłowym ujęciu dla tego przeksięgowania; typowy błąd to mechaniczne odwrócenie stron zapisu.
- "Wn konta Koszt sprzedanych wyrobów gotowych." – konto kosztu sprzedanych wyrobów dotyczy sprzedaży, a zwiększenie stanu produktów na koniec okresu odnosi się do części produkcji niesprzedanej, więc nie powinno zwiększać kosztu sprzedanych wyrobów.
- "Ma konta Koszt sprzedanych wyrobów gotowych." – mimo że strona Ma mogłaby kojarzyć się z korektą kosztów, pytanie wskazuje przeksięgowanie na wynik finansowy; przenoszenie na konto kosztu sprzedanych wyrobów wprost nie odpowiada treści i sensowi zamknięcia kont na wynik.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy zdarzenie dotyczy sprzedaży czy zmiany zapasów. Zwiększenie stanu produktów to korekta związana z zapasami, a nie z kosztem sprzedanych produktów.
