U tasiemca psiego Dipylidium caninum cykl rozwojowy obejmuje dwóch gospodarzy. Żywicielem ostatecznym jest najczęściej pies (także kot), w którego jelicie bytują postacie dorosłe i wydalane są człony maciczne z jajami. Aby pasożyt mógł przejść do stadium inwazyjnego dla psa/kota, potrzebny jest żywiciel pośredni, w którym rozwija się forma larwalna.
W praktyce weterynaryjnej za typowego żywiciela pośredniego uznaje się pchłę. To w jej organizmie zachodzi rozwój stadium, które po połknięciu przez psa/kota może doprowadzić do inwazji. Dlatego w profilaktyce dipylidiozy kluczowe jest skuteczne zwalczanie pcheł na zwierzęciu i w środowisku.
Odpowiedź "kleszcz" jest błędna, ponieważ kleszcze są przede wszystkim wektorami wielu chorób odkleszczowych, ale nie stanowią typowego żywiciela pośredniego tego tasiemca. Odpowiedź "mrówka" nie pasuje do cyklu rozwojowego D. caninum; mrówki pojawiają się w cyklach innych pasożytów, co może wprowadzać w błąd przez skojarzenie. Odpowiedź "wesz" jest nieprawidłowa w ujęciu podstawowym tego pytania, ponieważ standardowo wskazuje się pchłę jako żywiciela pośredniego, a nie wesz jako właściwą odpowiedź egzaminacyjną.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się Dipylidium caninum, skojarz je z pchłami i zarażeniem przez połknięcie ektopasożyta podczas pielęgnacji okrywy włosowej.
