Wydajność procesu (reakcji) liczymy jako stosunek efektu rzeczywiście uzyskanego do efektu teoretycznie możliwego, pomnożony przez 100%:
η = (uzysk rzeczywisty / uzysk teoretyczny) · 100%
Krok 1. Liczba moli cynku
n(Zn) = m/M = 13 g / (65 g/mol) = 0,20 mol.
Krok 2. Stechiometria – ile moli wodoru powstaje?
Z równania: Zn + 2 HCl → ZnCl2 + H2 wynika, że 1 mol Zn daje 1 mol H2. Zatem teoretycznie n(H2) = 0,20 mol (zakładając całkowite przereagowanie Zn).
Krok 3. Objętość teoretyczna wodoru
W zadaniach rachunkowych dla "warunków normalnych" stosuje się objętość molową gazu Vm = 22,4 dm3/mol. Stąd:
Vteor(H2) = 0,20 · 22,4 = 4,48 dm3.
Krok 4. Wydajność
Uzysk rzeczywisty to objętość zebrana: Vrz = 1,12 dm3.
η = (1,12 / 4,48) · 100% = 0,25 · 100% = 25%.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 50% – odpowiadałoby sytuacji, gdy zebrano połowę objętości teoretycznej (ok. 2,24 dm3), a zebrano 1,12 dm3.
- 60% – wymagałoby uzysku ok. 2,69 dm3; to nie wynika z danych.
- 75% – wymagałoby uzysku ok. 3,36 dm3; to znacznie więcej niż 1,12 dm3.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zawsze licz uzysk teoretyczny z równania reakcji, dopiero potem porównuj z uzyskiem rzeczywistym. To minimalizuje typowy błąd "odwrócenia ułamka" we wzorze na wydajność.