Prędkościomierz IAS (Indicated Airspeed) działa na zasadzie pomiaru różnicy między ciśnieniem całkowitym (z rurki Pitota) a ciśnieniem statycznym (z otworu statycznego). Ta różnica jest w praktyce ciśnieniem dynamicznym, które rośnie wraz z prędkością lotu i powoduje odkształcenie elementu sprężystego.
Na schemacie widać typowy układ mechaniczny: puszkę manometryczną (aneroidową) oraz przekładnie/dźwignie przenoszące jej ruch na wskazówkę. Kluczowa cecha identyfikacyjna to dwa króćce przyłączeniowe i ich funkcje: jeden króciec jest połączony przewodem bezpośrednio z wnętrzem puszki (to odpowiada doprowadzeniu ciśnienia całkowitego), natomiast drugi króciec otwiera się do wnętrza obudowy przyrządu (zapewnia ciśnienie statyczne w obudowie). Taka konfiguracja jednoznacznie wskazuje na prędkościomierz IAS.
Odpowiedź "wysokościomierza" jest niepoprawna, ponieważ wysokościomierz zasadniczo wykorzystuje ciśnienie statyczne i nie potrzebuje typowego doprowadzenia ciśnienia całkowitego do puszki w postaci dwóch osobnych króćców realizujących różnicę ciśnień jak w IAS.
Odpowiedź "prędkościomierza VSI" jest niepoprawna, bo VSI (wariometr) mierzy tempo zmian ciśnienia statycznego, zwykle z elementem dławiącym (kapilarą/zwężką). Nie jest to klasyczny układ różnicowy Pitot–statyczny odpowiadający bezpośrednio za wskazanie prędkości.
Odpowiedź "machometru" jest niepoprawna, ponieważ machometr odnosi prędkość do prędkości dźwięku i w praktyce wymaga zależności uwzględniających warunki atmosferyczne; nie jest to podstawowy, prosty mechaniczny układ różnicowy dwóch ciśnień pokazany na rysunku jako typowy dla IAS.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach "z rysunku" najpierw policz króćce i ustal, gdzie prowadzą przewody (do puszki czy do obudowy). To zwykle najszybciej odróżnia IAS od przyrządów opartych tylko o ciśnienie statyczne.
