W czasie toalety całego ciała u osoby leżącej opiekunka wykonuje przede wszystkim czynności higieniczne i pielęgnacyjne: mycie, osuszanie, ocenę stanu skóry, natłuszczanie (zgodnie z zaleceniami) oraz podstawową pielęgnację paznokci. U pacjentki po udarze, niesamodzielnej i z obniżonym nastrojem kluczowe są także: delikatność, poszanowanie intymności, komfort termiczny oraz obserwacja miejsc narażonych na odleżyny.
Oklepywanie pleców nie jest elementem "toalety" w ścisłym znaczeniu, lecz kojarzy się raczej z oddziaływaniem o charakterze usprawniającym (np. w kierunku mobilizacji wydzieliny). U osoby z rozrusznikiem serca należy unikać działań mogących powodować uraz lub silny bodziec mechaniczny w okolicy klatki piersiowej i wszczepionego urządzenia. Dlatego ta czynność jest najmniej właściwa do wykonania samodzielnie w ramach toalety.
- Mycie klatki piersiowej – jest typową czynnością higieniczną; wykonuje się je delikatnie, zwracając uwagę na komfort pacjentki i ewentualne opatrunki lub wrażliwe miejsca.
- Nacieranie pleców spirytusem – jest czynnością pielęgnacyjną, choć w praktyce dobór preparatu powinien wynikać z zaleceń i stanu skóry (aby nie powodować podrażnień). Sama kategoria czynności ("nacieranie/ pielęgnacja skóry pleców") mieści się w opiece higienicznej.
- Obcinanie paznokci – stanowi element higieny, o ile nie ma przeciwwskazań (np. zmiany chorobowe, ryzyko zranienia, potrzeba konsultacji). Wykonuje się je ostrożnie i w bezpiecznych warunkach.
W zadaniach egzaminacyjnych warto pamiętać o zasadzie: podczas toalety wybieramy działania higieniczne i bezpieczne, a czynności o potencjalnym charakterze terapeutycznym lub urazowym wykonujemy tylko, gdy są zlecone i omówione z personelem medycznym.
